Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёіклмнопрстуфхцчшыьэюя

сігнату́рны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. сігнату́рны сігнату́рная сігнату́рнае сігнату́рныя
Р. сігнату́рнага сігнату́рнай
сігнату́рнае		 сігнату́рнага сігнату́рных
Д. сігнату́рнаму сігнату́рнай сігнату́рнаму сігнату́рным
В. сігнату́рны (неадуш.)
сігнату́рнага (адуш.)		 сігнату́рную сігнату́рнае сігнату́рныя (неадуш.)
сігнату́рных (адуш.)
Т. сігнату́рным сігнату́рнай
сігнату́рнаю		 сігнату́рным сігнату́рнымі
М. сігнату́рным сігнату́рнай сігнату́рным сігнату́рных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

сігнату́ршчык

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. сігнату́ршчык сігнату́ршчыкі
Р. сігнату́ршчыка сігнату́ршчыкаў
Д. сігнату́ршчыку сігнату́ршчыкам
В. сігнату́ршчыка сігнату́ршчыкаў
Т. сігнату́ршчыкам сігнату́ршчыкамі
М. сігнату́ршчыку сігнату́ршчыках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

сігнату́ршчыца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. сігнату́ршчыца сігнату́ршчыцы
Р. сігнату́ршчыцы сігнату́ршчыц
Д. сігнату́ршчыцы сігнату́ршчыцам
В. сігнату́ршчыцу сігнату́ршчыц
Т. сігнату́ршчыцай
сігнату́ршчыцаю		 сігнату́ршчыцамі
М. сігнату́ршчыцы сігнату́ршчыцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

сігне́віцкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. сігне́віцкі сігне́віцкая сігне́віцкае сігне́віцкія
Р. сігне́віцкага сігне́віцкай
сігне́віцкае		 сігне́віцкага сігне́віцкіх
Д. сігне́віцкаму сігне́віцкай сігне́віцкаму сігне́віцкім
В. сігне́віцкі (неадуш.)
сігне́віцкага (адуш.)		 сігне́віцкую сігне́віцкае сігне́віцкія (неадуш.)
сігне́віцкіх (адуш.)
Т. сігне́віцкім сігне́віцкай
сігне́віцкаю		 сігне́віцкім сігне́віцкімі
М. сігне́віцкім сігне́віцкай сігне́віцкім сігне́віцкіх

Крыніцы: piskunou2012.

Сігне́вічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Сігне́вічы
Р. Сігне́віч
Сігне́вічаў
Д. Сігне́вічам
В. Сігне́вічы
Т. Сігне́вічамі
М. Сігне́вічах

сігніфіка́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. сігніфіка́т
Р. сігніфіка́та
Д. сігніфіка́ту
В. сігніфіка́т
Т. сігніфіка́там
М. сігніфіка́це

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012.

сігніфікаты́ўны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. сігніфікаты́ўны сігніфікаты́ўная сігніфікаты́ўнае сігніфікаты́ўныя
Р. сігніфікаты́ўнага сігніфікаты́ўнай
сігніфікаты́ўнае		 сігніфікаты́ўнага сігніфікаты́ўных
Д. сігніфікаты́ўнаму сігніфікаты́ўнай сігніфікаты́ўнаму сігніфікаты́ўным
В. сігніфікаты́ўны (неадуш.)
сігніфікаты́ўнага (адуш.)		 сігніфікаты́ўную сігніфікаты́ўнае сігніфікаты́ўныя (неадуш.)
сігніфікаты́ўных (адуш.)
Т. сігніфікаты́ўным сігніфікаты́ўнай
сігніфікаты́ўнаю		 сігніфікаты́ўным сігніфікаты́ўнымі
М. сігніфікаты́ўным сігніфікаты́ўнай сігніфікаты́ўным сігніфікаты́ўных

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012.

сігну́ць

‘ступіць, зрабіць крок’

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. сігну́ сігнё́м
2-я ас. сігне́ш сігняце́
3-я ас. сігне́ сігну́ць
Прошлы час
м. сігну́ў сігну́лі
ж. сігну́ла
н. сігну́ла
Загадны лад
2-я ас. сігні́ сігні́це
Дзеепрыслоўе
прош. час сігну́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

сіго́вы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. сіго́вы сіго́вая сіго́вае сіго́выя
Р. сіго́вага сіго́вай
сіго́вае		 сіго́вага сіго́вых
Д. сіго́ваму сіго́вай сіго́ваму сіго́вым
В. сіго́вы (неадуш.)
сіго́вага (адуш.)		 сіго́вую сіго́вае сіго́выя (неадуш.)
сіго́вых (адуш.)
Т. сіго́вым сіго́вай
сіго́ваю		 сіго́вым сіго́вымі
М. сіго́вым сіго́вай сіго́вым сіго́вых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

сіго́выя

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне

мн.
-
Н. сіго́выя
Р. сіго́вых
Д. сіго́вым
В. сіго́вых
Т. сіго́вымі
М. сіго́вых

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012.