сігнату́ршчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| сігнату́ршчык | сігнату́ршчыкі | |
| сігнату́ршчыка | сігнату́ршчыкаў | |
| сігнату́ршчыку | сігнату́ршчыкам | |
| сігнату́ршчыка | сігнату́ршчыкаў | |
| сігнату́ршчыкам | сігнату́ршчыкамі | |
| сігнату́ршчыку | сігнату́ршчыках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)