сігнату́ршчыца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
| сігнату́ршчыца | сігнату́ршчыцы | |
| сігнату́ршчыцы | сігнату́ршчыц | |
| сігнату́ршчыцы | сігнату́ршчыцам | |
| сігнату́ршчыцу | сігнату́ршчыц | |
| сігнату́ршчыцай сігнату́ршчыцаю |
сігнату́ршчыцамі | |
| сігнату́ршчыцы | сігнату́ршчыцах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)