аўтарызава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
аўтарызу́ю |
аўтарызу́ем |
| 2-я ас. |
аўтарызу́еш |
аўтарызу́еце |
| 3-я ас. |
аўтарызу́е |
аўтарызу́юць |
| Прошлы час |
| м. |
аўтарызава́ў |
аўтарызава́лі |
| ж. |
аўтарызава́ла |
| н. |
аўтарызава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
аўтарызу́й |
аўтарызу́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
аўтарызава́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
аўтарыза́цыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
аўтарыза́цыя |
| Р. |
аўтарыза́цыі |
| Д. |
аўтарыза́цыі |
| В. |
аўтарыза́цыю |
| Т. |
аўтарыза́цыяй аўтарыза́цыяю |
| М. |
аўтарыза́цыі |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
аўтарызі́на
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
аўтарызі́на |
| Р. |
аўтарызі́ны |
| Д. |
аўтарызі́не |
| В. |
аўтарызі́ну |
| Т. |
аўтарызі́най аўтарызі́наю |
| М. |
аўтарызі́не |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
аўтарызо́ваны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
аўтарызо́ваны |
аўтарызо́ваная |
аўтарызо́ванае |
аўтарызо́ваныя |
| Р. |
аўтарызо́ванага |
аўтарызо́ванай аўтарызо́ванае |
аўтарызо́ванага |
аўтарызо́ваных |
| Д. |
аўтарызо́ванаму |
аўтарызо́ванай |
аўтарызо́ванаму |
аўтарызо́ваным |
| В. |
аўтарызо́ваны аўтарызо́ванага |
аўтарызо́ваную |
аўтарызо́ванае |
аўтарызо́ваныя аўтарызо́ваных |
| Т. |
аўтарызо́ваным |
аўтарызо́ванай аўтарызо́ванаю |
аўтарызо́ваным |
аўтарызо́ванымі |
| М. |
аўтарызо́ваным |
аўтарызо́ванай |
аўтарызо́ваным |
аўтарызо́ваных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012.
аўтарызо́ваны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
аўтарызо́ваны |
аўтарызо́ваная |
аўтарызо́ванае |
аўтарызо́ваныя |
| Р. |
аўтарызо́ванага |
аўтарызо́ванай аўтарызо́ванае |
аўтарызо́ванага |
аўтарызо́ваных |
| Д. |
аўтарызо́ванаму |
аўтарызо́ванай |
аўтарызо́ванаму |
аўтарызо́ваным |
| В. |
аўтарызо́ваны аўтарызо́ванага |
аўтарызо́ваную |
аўтарызо́ванае |
аўтарызо́ваныя аўтарызо́ваных |
| Т. |
аўтарызо́ваным |
аўтарызо́ванай аўтарызо́ванаю |
аўтарызо́ваным |
аўтарызо́ванымі |
| М. |
аўтарызо́ваным |
аўтарызо́ванай |
аўтарызо́ваным |
аўтарызо́ваных |
Кароткая форма: аўтарызо́вана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012.
аўтарызо́ваны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
аўтарызо́ваны |
аўтарызо́ваная |
аўтарызо́ванае |
аўтарызо́ваныя |
| Р. |
аўтарызо́ванага |
аўтарызо́ванай аўтарызо́ванае |
аўтарызо́ванага |
аўтарызо́ваных |
| Д. |
аўтарызо́ванаму |
аўтарызо́ванай |
аўтарызо́ванаму |
аўтарызо́ваным |
| В. |
аўтарызо́ваны аўтарызо́ванага |
аўтарызо́ваную |
аўтарызо́ванае |
аўтарызо́ваныя аўтарызо́ваных |
| Т. |
аўтарызо́ваным |
аўтарызо́ванай аўтарызо́ванаю |
аўтарызо́ваным |
аўтарызо́ванымі |
| М. |
аўтарызо́ваным |
аўтарызо́ванай |
аўтарызо́ваным |
аўтарызо́ваных |
Кароткая форма: аўтарызо́вана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012.
аўтары́нак
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
аўтары́нак |
аўтары́нкі |
| Р. |
аўтары́нку |
аўтары́нкаў |
| Д. |
аўтары́нку |
аўтары́нкам |
| В. |
аўтары́нак |
аўтары́нкі |
| Т. |
аўтары́нкам |
аўтары́нкамі |
| М. |
аўтары́нку |
аўтары́нках |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012.
аўтарысо́ра
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
аўтарысо́ра |
аўтарысо́ры |
| Р. |
аўтарысо́ры |
аўтарысо́р |
| Д. |
аўтарысо́ры |
аўтарысо́рам |
| В. |
аўтарысо́ру |
аўтарысо́ры |
| Т. |
аўтарысо́рай аўтарысо́раю |
аўтарысо́рамі |
| М. |
аўтарысо́ры |
аўтарысо́рах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.