дзяржа́ўна-тэрытарыя́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дзяржа́ўна-тэрытарыя́льны |
дзяржа́ўна-тэрытарыя́льная |
дзяржа́ўна-тэрытарыя́льнае |
дзяржа́ўна-тэрытарыя́льныя |
| Р. |
дзяржа́ўна-тэрытарыя́льнага |
дзяржа́ўна-тэрытарыя́льнай дзяржа́ўна-тэрытарыя́льнае |
дзяржа́ўна-тэрытарыя́льнага |
дзяржа́ўна-тэрытарыя́льных |
| Д. |
дзяржа́ўна-тэрытарыя́льнаму |
дзяржа́ўна-тэрытарыя́льнай |
дзяржа́ўна-тэрытарыя́льнаму |
дзяржа́ўна-тэрытарыя́льным |
| В. |
дзяржа́ўна-тэрытарыя́льны (неадуш.) дзяржа́ўна-тэрытарыя́льнага (адуш.) |
дзяржа́ўна-тэрытарыя́льную |
дзяржа́ўна-тэрытарыя́льнае |
дзяржа́ўна-тэрытарыя́льныя (неадуш.) дзяржа́ўна-тэрытарыя́льных (адуш.) |
| Т. |
дзяржа́ўна-тэрытарыя́льным |
дзяржа́ўна-тэрытарыя́льнай дзяржа́ўна-тэрытарыя́льнаю |
дзяржа́ўна-тэрытарыя́льным |
дзяржа́ўна-тэрытарыя́льнымі |
| М. |
дзяржа́ўна-тэрытарыя́льным |
дзяржа́ўна-тэрытарыя́льнай |
дзяржа́ўна-тэрытарыя́льным |
дзяржа́ўна-тэрытарыя́льных |
Крыніцы:
piskunou2012.
дзяржа́ўнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дзяржа́ўнік |
дзяржа́ўнікі |
| Р. |
дзяржа́ўніка |
дзяржа́ўнікаў |
| Д. |
дзяржа́ўніку |
дзяржа́ўнікам |
| В. |
дзяржа́ўніка |
дзяржа́ўнікаў |
| Т. |
дзяржа́ўнікам |
дзяржа́ўнікамі |
| М. |
дзяржа́ўніку |
дзяржа́ўніках |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012.
дзяржа́ўніцкі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дзяржа́ўніцкі |
дзяржа́ўніцкая |
дзяржа́ўніцкае |
дзяржа́ўніцкія |
| Р. |
дзяржа́ўніцкага |
дзяржа́ўніцкай дзяржа́ўніцкае |
дзяржа́ўніцкага |
дзяржа́ўніцкіх |
| Д. |
дзяржа́ўніцкаму |
дзяржа́ўніцкай |
дзяржа́ўніцкаму |
дзяржа́ўніцкім |
| В. |
дзяржа́ўніцкі (неадуш.) дзяржа́ўніцкага (адуш.) |
дзяржа́ўніцкую |
дзяржа́ўніцкае |
дзяржа́ўніцкія (неадуш.) дзяржа́ўніцкіх (адуш.) |
| Т. |
дзяржа́ўніцкім |
дзяржа́ўніцкай дзяржа́ўніцкаю |
дзяржа́ўніцкім |
дзяржа́ўніцкімі |
| М. |
дзяржа́ўніцкім |
дзяржа́ўніцкай |
дзяржа́ўніцкім |
дзяржа́ўніцкіх |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012.
дзяржа́ўны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дзяржа́ўны |
дзяржа́ўная |
дзяржа́ўнае |
дзяржа́ўныя |
| Р. |
дзяржа́ўнага |
дзяржа́ўнай дзяржа́ўнае |
дзяржа́ўнага |
дзяржа́ўных |
| Д. |
дзяржа́ўнаму |
дзяржа́ўнай |
дзяржа́ўнаму |
дзяржа́ўным |
| В. |
дзяржа́ўны (неадуш.) дзяржа́ўнага (адуш.) |
дзяржа́ўную |
дзяржа́ўнае |
дзяржа́ўныя (неадуш.) дзяржа́ўных (адуш.) |
| Т. |
дзяржа́ўным |
дзяржа́ўнай дзяржа́ўнаю |
дзяржа́ўным |
дзяржа́ўнымі |
| М. |
дзяржа́ўным |
дзяржа́ўнай |
дзяржа́ўным |
дзяржа́ўных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дзяржаўтаінспе́ктар
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дзяржаўтаінспе́ктар |
дзяржаўтаінспе́ктары |
| Р. |
дзяржаўтаінспе́ктара |
дзяржаўтаінспе́ктараў |
| Д. |
дзяржаўтаінспе́ктару |
дзяржаўтаінспе́ктарам |
| В. |
дзяржаўтаінспе́ктара |
дзяржаўтаінспе́ктараў |
| Т. |
дзяржаўтаінспе́ктарам |
дзяржаўтаінспе́ктарамі |
| М. |
дзяржаўтаінспе́ктару |
дзяржаўтаінспе́ктарах |
Крыніцы:
piskunou2012.