Дзяні́саўка
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| Дзяні́саўка | |
| Дзяні́саўкі | |
| Дзяні́саўцы | |
| Дзяні́саўку | |
| Дзяні́саўкай Дзяні́саўкаю |
|
| Дзяні́саўцы |
Verbum
анлайнавы слоўнікГраматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
СкарачэнніДзяні́саўшчына
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| Дзяні́саўшчына | |
| Дзяні́саўшчыны | |
| Дзяні́саўшчыне | |
| Дзяні́саўшчыну | |
| Дзяні́саўшчынай Дзяні́саўшчынаю |
|
| Дзяні́саўшчыне |
Дзяні́сенкі
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
| Дзяні́сенкі | |
| Дзяні́сенак Дзяні́сенкаў |
|
| Дзяні́сенкам | |
| Дзяні́сенкі | |
| Дзяні́сенкамі | |
| Дзяні́сенках |
дзяні́скавіцкі
прыметнік, адносны
| дзяні́скавіцкі | дзяні́скавіцкая | дзяні́скавіцкае | дзяні́скавіцкія | |
| дзяні́скавіцкага | дзяні́скавіцкай дзяні́скавіцкае |
дзяні́скавіцкага | дзяні́скавіцкіх | |
| дзяні́скавіцкаму | дзяні́скавіцкай | дзяні́скавіцкаму | дзяні́скавіцкім | |
| дзяні́скавіцкі ( дзяні́скавіцкага ( |
дзяні́скавіцкую | дзяні́скавіцкае | дзяні́скавіцкія ( дзяні́скавіцкіх ( |
|
| дзяні́скавіцкім | дзяні́скавіцкай дзяні́скавіцкаю |
дзяні́скавіцкім | дзяні́скавіцкімі | |
| дзяні́скавіцкім | дзяні́скавіцкай | дзяні́скавіцкім | дзяні́скавіцкіх | |
Крыніцы:
Дзяні́скавічы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
| Дзяні́скавічы | |
| Дзяні́скавіч Дзяні́скавічаў |
|
| Дзяні́скавічам | |
| Дзяні́скавічы | |
| Дзяні́скавічамі | |
| Дзяні́скавічах |
Дзяні́скі
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
| Дзяні́скі | |
| Дзяні́сак Дзяні́скаў |
|
| Дзяні́скам | |
| Дзяні́скі | |
| Дзяні́скамі | |
| Дзяні́сках |
Дзянісо́ва
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| Дзянісо́ва | |
| Дзянісо́ва | |
| Дзянісо́ву | |
| Дзянісо́ва | |
| Дзянісо́вам | |
| Дзянісо́ве |
Дзяні́сы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
| Дзяні́сы | |
| Дзяні́саў | |
| Дзяні́сам | |
| Дзяні́сы | |
| Дзяні́самі | |
| Дзяні́сах |
дзянні́к
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| дзянні́к | дзеннікі́ | |
| дзенніка́ | дзенніко́ў | |
| дзенніку́ | дзенніка́м | |
| дзянні́к | дзеннікі́ | |
| дзенніко́м | дзенніка́мі | |
| дзенніку́ | дзенніка́х |
Крыніцы:
дзянні́ца
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| дзянні́ца | дзянні́цы | |
| дзянні́цы | дзянні́ц | |
| дзянні́цы | дзянні́цам | |
| дзянні́цу | дзянні́цы | |
| дзянні́цай дзянні́цаю |
дзянні́цамі | |
| дзянні́цы | дзянні́цах |
Крыніцы: