русіфіка́тар
‘асоба’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
русіфіка́тар |
русіфіка́тары |
| Р. |
русіфіка́тара |
русіфіка́тараў |
| Д. |
русіфіка́тару |
русіфіка́тарам |
| В. |
русіфіка́тара |
русіфіка́тараў |
| Т. |
русіфіка́тарам |
русіфіка́тарамі |
| М. |
русіфіка́тару |
русіфіка́тарах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
русіфіка́тар
‘праграма’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
русіфіка́тар |
русіфіка́тары |
| Р. |
русіфіка́тара |
русіфіка́тараў |
| Д. |
русіфіка́тару |
русіфіка́тарам |
| В. |
русіфіка́тар |
русіфіка́тары |
| Т. |
русіфіка́тарам |
русіфіка́тарамі |
| М. |
русіфіка́тары |
русіфіка́тарах |
Крыніцы:
piskunou2012.
русіфіка́тарскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
русіфіка́тарскі |
русіфіка́тарская |
русіфіка́тарскае |
русіфіка́тарскія |
| Р. |
русіфіка́тарскага |
русіфіка́тарскай русіфіка́тарскае |
русіфіка́тарскага |
русіфіка́тарскіх |
| Д. |
русіфіка́тарскаму |
русіфіка́тарскай |
русіфіка́тарскаму |
русіфіка́тарскім |
| В. |
русіфіка́тарскі (неадуш.) русіфіка́тарскага (адуш.) |
русіфіка́тарскую |
русіфіка́тарскае |
русіфіка́тарскія (неадуш.) русіфіка́тарскіх (адуш.) |
| Т. |
русіфіка́тарскім |
русіфіка́тарскай русіфіка́тарскаю |
русіфіка́тарскім |
русіфіка́тарскімі |
| М. |
русіфіка́тарскім |
русіфіка́тарскай |
русіфіка́тарскім |
русіфіка́тарскіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
русіфіка́тарства
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
русіфіка́тарства |
| Р. |
русіфіка́тарства |
| Д. |
русіфіка́тарству |
| В. |
русіфіка́тарства |
| Т. |
русіфіка́тарствам |
| М. |
русіфіка́тарстве |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
русіфіка́цыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
русіфіка́цыя |
| Р. |
русіфіка́цыі |
| Д. |
русіфіка́цыі |
| В. |
русіфіка́цыю |
| Т. |
русіфіка́цыяй русіфіка́цыяю |
| М. |
русіфіка́цыі |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
ру́січ
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ру́січ |
ру́січы |
| Р. |
ру́січа |
ру́січаў |
| Д. |
ру́січу |
ру́січам |
| В. |
ру́січа |
ру́січаў |
| Т. |
ру́січам |
ру́січамі |
| М. |
ру́січу |
ру́січах |
Крыніцы:
piskunou2012.
рускамо́ўна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| рускамо́ўна |
- |
- |
рускамо́ўнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
рускамо́ўнасць |
| Р. |
рускамо́ўнасці |
| Д. |
рускамо́ўнасці |
| В. |
рускамо́ўнасць |
| Т. |
рускамо́ўнасцю |
| М. |
рускамо́ўнасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
рускамо́ўны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
рускамо́ўны |
рускамо́ўная |
рускамо́ўнае |
рускамо́ўныя |
| Р. |
рускамо́ўнага |
рускамо́ўнай рускамо́ўнае |
рускамо́ўнага |
рускамо́ўных |
| Д. |
рускамо́ўнаму |
рускамо́ўнай |
рускамо́ўнаму |
рускамо́ўным |
| В. |
рускамо́ўны (неадуш.) рускамо́ўнага (адуш.) |
рускамо́ўную |
рускамо́ўнае |
рускамо́ўныя (неадуш.) рускамо́ўных (адуш.) |
| Т. |
рускамо́ўным |
рускамо́ўнай рускамо́ўнаю |
рускамо́ўным |
рускамо́ўнымі |
| М. |
рускамо́ўным |
рускамо́ўнай |
рускамо́ўным |
рускамо́ўных |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012.