выпраўля́цца
‘адпраўляцца’
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
выпраўля́юся |
выпраўля́емся |
| 2-я ас. |
выпраўля́ешся |
выпраўля́ецеся |
| 3-я ас. |
выпраўля́ецца |
выпраўля́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
выпраўля́ўся |
выпраўля́ліся |
| ж. |
выпраўля́лася |
| н. |
выпраўля́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
выпраўля́йся |
выпраўля́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
выпраўля́ючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.
выпраўля́цца
‘рабіцца прамым; рабіцца лепшым’
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
выпраўля́юся |
выпраўля́емся |
| 2-я ас. |
выпраўля́ешся |
выпраўля́ецеся |
| 3-я ас. |
выпраўля́ецца |
выпраўля́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
выпраўля́ўся |
выпраўля́ліся |
| ж. |
выпраўля́лася |
| н. |
выпраўля́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
выпраўля́йся |
выпраўля́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
выпраўля́ючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.
выпраўля́ць
‘адпраўляць’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
выпраўля́ю |
выпраўля́ем |
| 2-я ас. |
выпраўля́еш |
выпраўля́еце |
| 3-я ас. |
выпраўля́е |
выпраўля́юць |
| Прошлы час |
| м. |
выпраўля́ў |
выпраўля́лі |
| ж. |
выпраўля́ла |
| н. |
выпраўля́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
выпраўля́й |
выпраўля́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
выпраўля́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.
выпраўля́ць
‘рабіць прамым; ліквідаваць недахопы; рабіць праўкі’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
выпраўля́ю |
выпраўля́ем |
| 2-я ас. |
выпраўля́еш |
выпраўля́еце |
| 3-я ас. |
выпраўля́е |
выпраўля́юць |
| Прошлы час |
| м. |
выпраўля́ў |
выпраўля́лі |
| ж. |
выпраўля́ла |
| н. |
выпраўля́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
выпраўля́й |
выпраўля́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
выпраўля́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.
выпра́ўнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
выпра́ўнік |
выпра́ўнікі |
| Р. |
выпра́ўніка |
выпра́ўнікаў |
| Д. |
выпра́ўніку |
выпра́ўнікам |
| В. |
выпра́ўніка |
выпра́ўнікаў |
| Т. |
выпра́ўнікам |
выпра́ўнікамі |
| М. |
выпра́ўніку |
выпра́ўніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
выпра́ўшчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
выпра́ўшчык |
выпра́ўшчыкі |
| Р. |
выпра́ўшчыка |
выпра́ўшчыкаў |
| Д. |
выпра́ўшчыку |
выпра́ўшчыкам |
| В. |
выпра́ўшчыка |
выпра́ўшчыкаў |
| Т. |
выпра́ўшчыкам |
выпра́ўшчыкамі |
| М. |
выпра́ўшчыку |
выпра́ўшчыках |
Крыніцы:
piskunou2012.
выпра́ўшчыца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
выпра́ўшчыца |
выпра́ўшчыцы |
| Р. |
выпра́ўшчыцы |
выпра́ўшчыц |
| Д. |
выпра́ўшчыцы |
выпра́ўшчыцам |
| В. |
выпра́ўшчыцу |
выпра́ўшчыц |
| Т. |
выпра́ўшчыцай выпра́ўшчыцаю |
выпра́ўшчыцамі |
| М. |
выпра́ўшчыцы |
выпра́ўшчыцах |
Крыніцы:
piskunou2012.
вы́працаванасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
вы́працаванасць |
| Р. |
вы́працаванасці |
| Д. |
вы́працаванасці |
| В. |
вы́працаванасць |
| Т. |
вы́працаванасцю |
| М. |
вы́працаванасці |
Крыніцы:
piskunou2012.