урбаністы́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
урбаністы́чны |
урбаністы́чная |
урбаністы́чнае |
урбаністы́чныя |
| Р. |
урбаністы́чнага |
урбаністы́чнай урбаністы́чнае |
урбаністы́чнага |
урбаністы́чных |
| Д. |
урбаністы́чнаму |
урбаністы́чнай |
урбаністы́чнаму |
урбаністы́чным |
| В. |
урбаністы́чны (неадуш.) урбаністы́чнага (адуш.) |
урбаністы́чную |
урбаністы́чнае |
урбаністы́чныя (неадуш.) урбаністы́чных (адуш.) |
| Т. |
урбаністы́чным |
урбаністы́чнай урбаністы́чнаю |
урбаністы́чным |
урбаністы́чнымі |
| М. |
урбаністы́чным |
урбаністы́чнай |
урбаністы́чным |
урбаністы́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
урбані́сцкі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
урбані́сцкі |
урбані́сцкая |
урбані́сцкае |
урбані́сцкія |
| Р. |
урбані́сцкага |
урбані́сцкай урбані́сцкае |
урбані́сцкага |
урбані́сцкіх |
| Д. |
урбані́сцкаму |
урбані́сцкай |
урбані́сцкаму |
урбані́сцкім |
| В. |
урбані́сцкі (неадуш.) урбані́сцкага (адуш.) |
урбані́сцкую |
урбані́сцкае |
урбані́сцкія (неадуш.) урбані́сцкіх (адуш.) |
| Т. |
урбані́сцкім |
урбані́сцкай урбані́сцкаю |
урбані́сцкім |
урбані́сцкімі |
| М. |
урбані́сцкім |
урбані́сцкай |
урбані́сцкім |
урбані́сцкіх |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
Урбано́ва
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Урбано́ва |
| Р. |
Урбано́ва |
| Д. |
Урбано́ву |
| В. |
Урбано́ва |
| Т. |
Урбано́вам |
| М. |
Урбано́ве |
Урба́ны
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Урба́ны |
| Р. |
Урба́н Урба́наў |
| Д. |
Урба́нам |
| В. |
Урба́ны |
| Т. |
Урба́намі |
| М. |
Урба́нах |
урбасістэ́ма
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
урбасістэ́ма |
урбасістэ́мы |
| Р. |
урбасістэ́мы |
урбасістэ́м |
| Д. |
урбасістэ́ме |
урбасістэ́мам |
| В. |
урбасістэ́му |
урбасістэ́мы |
| Т. |
урбасістэ́май урбасістэ́маю |
урбасістэ́мамі |
| М. |
урбасістэ́ме |
урбасістэ́мах |
Крыніцы:
piskunou2012.
урбаэкало́гія
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
урбаэкало́гія |
| Р. |
урбаэкало́гіі |
| Д. |
урбаэкало́гіі |
| В. |
урбаэкало́гію |
| Т. |
урбаэкало́гіяй урбаэкало́гіяю |
| М. |
урбаэкало́гіі |
Крыніцы:
piskunou2012.
урбо́нім
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
урбо́нім |
урбо́німы |
| Р. |
урбо́німа |
урбо́німаў |
| Д. |
урбо́німу |
урбо́німам |
| В. |
урбо́нім |
урбо́німы |
| Т. |
урбо́німам |
урбо́німамі |
| М. |
урбо́німе |
урбо́німах |
Крыніцы:
piskunou2012.
урва́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
урва́ны |
урва́ная |
урва́нае |
урва́ныя |
| Р. |
урва́нага |
урва́най урва́нае |
урва́нага |
урва́ных |
| Д. |
урва́наму |
урва́най |
урва́наму |
урва́ным |
| В. |
урва́ны (неадуш.) урва́нага (адуш.) |
урва́ную |
урва́нае |
урва́ныя (неадуш.) урва́ных (адуш.) |
| Т. |
урва́ным |
урва́най урва́наю |
урва́ным |
урва́нымі |
| М. |
урва́ным |
урва́най |
урва́ным |
урва́ных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.