раску́дланы
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
раску́дланы |
раску́дланая |
раску́дланае |
раску́дланыя |
| Р. |
раску́дланага |
раску́дланай раску́дланае |
раску́дланага |
раску́дланых |
| Д. |
раску́дланаму |
раску́дланай |
раску́дланаму |
раску́дланым |
| В. |
раску́дланы (неадуш.) раску́дланага (адуш.) |
раску́дланую |
раску́дланае |
раску́дланыя (неадуш.) раску́дланых (адуш.) |
| Т. |
раску́дланым |
раску́дланай раску́дланаю |
раску́дланым |
раску́дланымі |
| М. |
раску́дланым |
раску́дланай |
раску́дланым |
раску́дланых |
Крыніцы:
piskunou2012.
раскудла́ціцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
раскудла́чуся |
раскудла́цімся |
| 2-я ас. |
раскудла́цішся |
раскудла́ціцеся |
| 3-я ас. |
раскудла́ціцца |
раскудла́цяцца |
| Прошлы час |
| м. |
раскудла́ціўся |
раскудла́ціліся |
| ж. |
раскудла́цілася |
| н. |
раскудла́цілася |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
раскудла́ціўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
раскудла́ціць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
раскудла́чу |
раскудла́цім |
| 2-я ас. |
раскудла́ціш |
раскудла́ціце |
| 3-я ас. |
раскудла́ціць |
раскудла́цяць |
| Прошлы час |
| м. |
раскудла́ціў |
раскудла́цілі |
| ж. |
раскудла́ціла |
| н. |
раскудла́ціла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
раскудла́ч |
раскудла́чце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
раскудла́ціўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
раскудла́чана
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| раскудла́чана |
раскудла́чаней |
- |
раскудла́чанасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
раскудла́чанасць |
| Р. |
раскудла́чанасці |
| Д. |
раскудла́чанасці |
| В. |
раскудла́чанасць |
| Т. |
раскудла́чанасцю |
| М. |
раскудла́чанасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
раскудла́чаны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
раскудла́чаны |
раскудла́чаная |
раскудла́чанае |
раскудла́чаныя |
| Р. |
раскудла́чанага |
раскудла́чанай раскудла́чанае |
раскудла́чанага |
раскудла́чаных |
| Д. |
раскудла́чанаму |
раскудла́чанай |
раскудла́чанаму |
раскудла́чаным |
| В. |
раскудла́чаны (неадуш.) раскудла́чанага (адуш.) |
раскудла́чаную |
раскудла́чанае |
раскудла́чаныя (неадуш.) раскудла́чаных (адуш.) |
| Т. |
раскудла́чаным |
раскудла́чанай раскудла́чанаю |
раскудла́чаным |
раскудла́чанымі |
| М. |
раскудла́чаным |
раскудла́чанай |
раскудла́чаным |
раскудла́чаных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
раскудла́чаны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
раскудла́чаны |
раскудла́чаная |
раскудла́чанае |
раскудла́чаныя |
| Р. |
раскудла́чанага |
раскудла́чанай раскудла́чанае |
раскудла́чанага |
раскудла́чаных |
| Д. |
раскудла́чанаму |
раскудла́чанай |
раскудла́чанаму |
раскудла́чаным |
| В. |
раскудла́чаны (неадуш.) раскудла́чанага (адуш.) |
раскудла́чаную |
раскудла́чанае |
раскудла́чаныя (неадуш.) раскудла́чаных (адуш.) |
| Т. |
раскудла́чаным |
раскудла́чанай раскудла́чанаю |
раскудла́чаным |
раскудла́чанымі |
| М. |
раскудла́чаным |
раскудла́чанай |
раскудла́чаным |
раскудла́чаных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
раскудла́чаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
раскудла́чаны |
раскудла́чаная |
раскудла́чанае |
раскудла́чаныя |
| Р. |
раскудла́чанага |
раскудла́чанай раскудла́чанае |
раскудла́чанага |
раскудла́чаных |
| Д. |
раскудла́чанаму |
раскудла́чанай |
раскудла́чанаму |
раскудла́чаным |
| В. |
раскудла́чаны (неадуш.) раскудла́чанага (адуш.) |
раскудла́чаную |
раскудла́чанае |
раскудла́чаныя (неадуш.) раскудла́чаных (адуш.) |
| Т. |
раскудла́чаным |
раскудла́чанай раскудла́чанаю |
раскудла́чаным |
раскудла́чанымі |
| М. |
раскудла́чаным |
раскудла́чанай |
раскудла́чаным |
раскудла́чаных |
Кароткая форма: раскудла́чана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
раскудла́чванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
раскудла́чванне |
| Р. |
раскудла́чвання |
| Д. |
раскудла́чванню |
| В. |
раскудла́чванне |
| Т. |
раскудла́чваннем |
| М. |
раскудла́чванні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.