Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

раску́дланы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. раску́дланы раску́дланая раску́дланае раску́дланыя
Р. раску́дланага раску́дланай
раску́дланае
раску́дланага раску́дланых
Д. раску́дланаму раску́дланай раску́дланаму раску́дланым
В. раску́дланы (неадуш.)
раску́дланага (адуш.)
раску́дланую раску́дланае раску́дланыя (неадуш.)
раску́дланых (адуш.)
Т. раску́дланым раску́дланай
раску́дланаю
раску́дланым раску́дланымі
М. раску́дланым раску́дланай раску́дланым раску́дланых

Крыніцы: piskunou2012.

раску́дланы

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. раску́дланы раску́дланая раску́дланае раску́дланыя
Р. раску́дланага раску́дланай
раску́дланае
раску́дланага раску́дланых
Д. раску́дланаму раску́дланай раску́дланаму раску́дланым
В. раску́дланы (неадуш.)
раску́дланага (адуш.)
раску́дланую раску́дланае раску́дланыя (неадуш.)
раску́дланых (адуш.)
Т. раску́дланым раску́дланай
раску́дланаю
раску́дланым раску́дланымі
М. раску́дланым раску́дланай раску́дланым раску́дланых

Крыніцы: piskunou2012.

раскудла́ціцца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. раскудла́чуся раскудла́цімся
2-я ас. раскудла́цішся раскудла́ціцеся
3-я ас. раскудла́ціцца раскудла́цяцца
Прошлы час
м. раскудла́ціўся раскудла́ціліся
ж. раскудла́цілася
н. раскудла́цілася
Дзеепрыслоўе
прош. час раскудла́ціўшыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

раскудла́ціць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. раскудла́чу раскудла́цім
2-я ас. раскудла́ціш раскудла́ціце
3-я ас. раскудла́ціць раскудла́цяць
Прошлы час
м. раскудла́ціў раскудла́цілі
ж. раскудла́ціла
н. раскудла́ціла
Загадны лад
2-я ас. раскудла́ч раскудла́чце
Дзеепрыслоўе
прош. час раскудла́ціўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

раскудла́чана

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
раскудла́чана раскудла́чаней -

раскудла́чанасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. раскудла́чанасць
Р. раскудла́чанасці
Д. раскудла́чанасці
В. раскудла́чанасць
Т. раскудла́чанасцю
М. раскудла́чанасці

Крыніцы: piskunou2012.

раскудла́чаны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. раскудла́чаны раскудла́чаная раскудла́чанае раскудла́чаныя
Р. раскудла́чанага раскудла́чанай
раскудла́чанае
раскудла́чанага раскудла́чаных
Д. раскудла́чанаму раскудла́чанай раскудла́чанаму раскудла́чаным
В. раскудла́чаны (неадуш.)
раскудла́чанага (адуш.)
раскудла́чаную раскудла́чанае раскудла́чаныя (неадуш.)
раскудла́чаных (адуш.)
Т. раскудла́чаным раскудла́чанай
раскудла́чанаю
раскудла́чаным раскудла́чанымі
М. раскудла́чаным раскудла́чанай раскудла́чаным раскудла́чаных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

раскудла́чаны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. раскудла́чаны раскудла́чаная раскудла́чанае раскудла́чаныя
Р. раскудла́чанага раскудла́чанай
раскудла́чанае
раскудла́чанага раскудла́чаных
Д. раскудла́чанаму раскудла́чанай раскудла́чанаму раскудла́чаным
В. раскудла́чаны (неадуш.)
раскудла́чанага (адуш.)
раскудла́чаную раскудла́чанае раскудла́чаныя (неадуш.)
раскудла́чаных (адуш.)
Т. раскудла́чаным раскудла́чанай
раскудла́чанаю
раскудла́чаным раскудла́чанымі
М. раскудла́чаным раскудла́чанай раскудла́чаным раскудла́чаных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

раскудла́чаны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. раскудла́чаны раскудла́чаная раскудла́чанае раскудла́чаныя
Р. раскудла́чанага раскудла́чанай
раскудла́чанае
раскудла́чанага раскудла́чаных
Д. раскудла́чанаму раскудла́чанай раскудла́чанаму раскудла́чаным
В. раскудла́чаны (неадуш.)
раскудла́чанага (адуш.)
раскудла́чаную раскудла́чанае раскудла́чаныя (неадуш.)
раскудла́чаных (адуш.)
Т. раскудла́чаным раскудла́чанай
раскудла́чанаю
раскудла́чаным раскудла́чанымі
М. раскудла́чаным раскудла́чанай раскудла́чаным раскудла́чаных

Кароткая форма: раскудла́чана.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

раскудла́чванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. раскудла́чванне
Р. раскудла́чвання
Д. раскудла́чванню
В. раскудла́чванне
Т. раскудла́чваннем
М. раскудла́чванні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.