Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ураўня́льнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

	адз.
Н.	ураўня́льнасць
Р.	ураўня́льнасці
Д.	ураўня́льнасці
В.	ураўня́льнасць
Т.	ураўня́льнасцю
М.	ураўня́льнасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ураўня́льна-размеркава́льны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	ураўня́льна-размеркава́льны	ураўня́льна-размеркава́льная	ураўня́льна-размеркава́льнае	ураўня́льна-размеркава́льныя
Р.	ураўня́льна-размеркава́льнага	ураўня́льна-размеркава́льнай ураўня́льна-размеркава́льнае	ураўня́льна-размеркава́льнага	ураўня́льна-размеркава́льных
Д.	ураўня́льна-размеркава́льнаму	ураўня́льна-размеркава́льнай	ураўня́льна-размеркава́льнаму	ураўня́льна-размеркава́льным
В.	ураўня́льна-размеркава́льны (неадуш.) ураўня́льна-размеркава́льнага (адуш.)	ураўня́льна-размеркава́льную	ураўня́льна-размеркава́льнае	ураўня́льна-размеркава́льныя (неадуш.) ураўня́льна-размеркава́льных (адуш.)
Т.	ураўня́льна-размеркава́льным	ураўня́льна-размеркава́льнай ураўня́льна-размеркава́льнаю	ураўня́льна-размеркава́льным	ураўня́льна-размеркава́льнымі
М.	ураўня́льна-размеркава́льным	ураўня́льна-размеркава́льнай	ураўня́льна-размеркава́льным	ураўня́льна-размеркава́льных

Крыніцы: piskunou2012.

ураўня́льнік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

	адз.	мн.
Н.	ураўня́льнік	ураўня́льнікі
Р.	ураўня́льніка	ураўня́льнікаў
Д.	ураўня́льніку	ураўня́льнікам
В.	ураўня́льнік	ураўня́льнікі
Т.	ураўня́льнікам	ураўня́льнікамі
М.	ураўня́льніку	ураўня́льніках

Крыніцы: piskunou2012.

ураўня́льніцкі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	ураўня́льніцкі	ураўня́льніцкая	ураўня́льніцкае	ураўня́льніцкія
Р.	ураўня́льніцкага	ураўня́льніцкай ураўня́льніцкае	ураўня́льніцкага	ураўня́льніцкіх
Д.	ураўня́льніцкаму	ураўня́льніцкай	ураўня́льніцкаму	ураўня́льніцкім
В.	ураўня́льніцкі (неадуш.) ураўня́льніцкага (адуш.)	ураўня́льніцкую	ураўня́льніцкае	ураўня́льніцкія (неадуш.) ураўня́льніцкіх (адуш.)
Т.	ураўня́льніцкім	ураўня́льніцкай ураўня́льніцкаю	ураўня́льніцкім	ураўня́льніцкімі
М.	ураўня́льніцкім	ураўня́льніцкай	ураўня́льніцкім	ураўня́льніцкіх

Крыніцы: piskunou2012.

ураўня́льны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	ураўня́льны	ураўня́льная	ураўня́льнае	ураўня́льныя
Р.	ураўня́льнага	ураўня́льнай ураўня́льнае	ураўня́льнага	ураўня́льных
Д.	ураўня́льнаму	ураўня́льнай	ураўня́льнаму	ураўня́льным
В.	ураўня́льны (неадуш.) ураўня́льнага (адуш.)	ураўня́льную	ураўня́льнае	ураўня́льныя (неадуш.) ураўня́льных (адуш.)
Т.	ураўня́льным	ураўня́льнай ураўня́льнаю	ураўня́льным	ураўня́льнымі
М.	ураўня́льным	ураўня́льнай	ураўня́льным	ураўня́льных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

урахава́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
	адз.	мн.
1-я ас.	ураху́юся	ураху́емся
2-я ас.	ураху́ешся	ураху́ецеся
3-я ас.	ураху́ецца	ураху́юцца
Прошлы час
м.	урахава́ўся	урахава́ліся
ж.	урахава́лася
н.	урахава́лася
Загадны лад
2-я ас.	ураху́йся	ураху́йцеся
Дзеепрыслоўе
прош. час	урахава́ўшыся

Крыніцы: piskunou2012.

урахава́ць

‘залічыць, аблічыць што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
	адз.	мн.
1-я ас.	ураху́ю	ураху́ем
2-я ас.	ураху́еш	ураху́еце
3-я ас.	ураху́е	ураху́юць
Прошлы час
м.	урахава́ў	урахава́лі
ж.	урахава́ла
н.	урахава́ла
Загадны лад
2-я ас.	ураху́й	ураху́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час	урахава́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

урахма́нены

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	урахма́нены	урахма́неная	урахма́ненае	урахма́неныя
Р.	урахма́ненага	урахма́ненай урахма́ненае	урахма́ненага	урахма́неных
Д.	урахма́ненаму	урахма́ненай	урахма́ненаму	урахма́неным
В.	урахма́нены (неадуш.) урахма́ненага (адуш.)	урахма́неную	урахма́ненае	урахма́неныя (неадуш.) урахма́неных (адуш.)
Т.	урахма́неным	урахма́ненай урахма́ненаю	урахма́неным	урахма́ненымі
М.	урахма́неным	урахма́ненай	урахма́неным	урахма́неных

Крыніцы: piskunou2012.

урахма́нены

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	урахма́нены	урахма́неная	урахма́ненае	урахма́неныя
Р.	урахма́ненага	урахма́ненай урахма́ненае	урахма́ненага	урахма́неных
Д.	урахма́ненаму	урахма́ненай	урахма́ненаму	урахма́неным
В.	урахма́нены (неадуш.) урахма́ненага (адуш.)	урахма́неную	урахма́ненае	урахма́неныя (неадуш.) урахма́неных (адуш.)
Т.	урахма́неным	урахма́ненай урахма́ненаю	урахма́неным	урахма́ненымі
М.	урахма́неным	урахма́ненай	урахма́неным	урахма́неных

Крыніцы: piskunou2012.

урахма́нены

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	урахма́нены	урахма́неная	урахма́ненае	урахма́неныя
Р.	урахма́ненага	урахма́ненай урахма́ненае	урахма́ненага	урахма́неных
Д.	урахма́ненаму	урахма́ненай	урахма́ненаму	урахма́неным
В.	урахма́нены (неадуш.) урахма́ненага (адуш.)	урахма́неную	урахма́ненае	урахма́неныя (неадуш.) урахма́неных (адуш.)
Т.	урахма́неным	урахма́ненай урахма́ненаю	урахма́неным	урахма́ненымі
М.	урахма́неным	урахма́ненай	урахма́неным	урахма́неных

Крыніцы: piskunou2012.

Verbum

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)