уратава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
уратава́ны |
уратава́ная |
уратава́нае |
уратава́ныя |
| Р. |
уратава́нага |
уратава́най уратава́нае |
уратава́нага |
уратава́ных |
| Д. |
уратава́наму |
уратава́най |
уратава́наму |
уратава́ным |
| В. |
уратава́ны (неадуш.) уратава́нага (адуш.) |
уратава́ную |
уратава́нае |
уратава́ныя (неадуш.) уратава́ных (адуш.) |
| Т. |
уратава́ным |
уратава́най уратава́наю |
уратава́ным |
уратава́нымі |
| М. |
уратава́ным |
уратава́най |
уратава́ным |
уратава́ных |
Кароткая форма: уратава́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
уратава́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
урату́юся |
урату́емся |
| 2-я ас. |
урату́ешся |
урату́ецеся |
| 3-я ас. |
урату́ецца |
урату́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
уратава́ўся |
уратава́ліся |
| ж. |
уратава́лася |
| н. |
уратава́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
урату́йся |
урату́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
уратава́ўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
уратава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
урату́ю |
урату́ем |
| 2-я ас. |
урату́еш |
урату́еце |
| 3-я ас. |
урату́е |
урату́юць |
| Прошлы час |
| м. |
уратава́ў |
уратава́лі |
| ж. |
уратава́ла |
| н. |
уратава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
урату́й |
урату́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
уратава́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
урато́ўванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
урато́ўванне |
| Р. |
урато́ўвання |
| Д. |
урато́ўванню |
| В. |
урато́ўванне |
| Т. |
урато́ўваннем |
| М. |
урато́ўванні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
урато́ўвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
урато́ўваюся |
урато́ўваемся |
| 2-я ас. |
урато́ўваешся |
урато́ўваецеся |
| 3-я ас. |
урато́ўваецца |
урато́ўваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
урато́ўваўся |
урато́ўваліся |
| ж. |
урато́ўвалася |
| н. |
урато́ўвалася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
урато́ўвайся |
урато́ўвайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
урато́ўваючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
урато́ўваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
урато́ўваю |
урато́ўваем |
| 2-я ас. |
урато́ўваеш |
урато́ўваеце |
| 3-я ас. |
урато́ўвае |
урато́ўваюць |
| Прошлы час |
| м. |
урато́ўваў |
урато́ўвалі |
| ж. |
урато́ўвала |
| н. |
урато́ўвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
урато́ўвай |
урато́ўвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
урато́ўваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
уратрапі́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
уратрапі́н |
| Р. |
уратрапі́ну |
| Д. |
уратрапі́ну |
| В. |
уратрапі́н |
| Т. |
уратрапі́нам |
| М. |
уратрапі́не |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
уратрапі́навы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
уратрапі́навы |
уратрапі́навая |
уратрапі́навае |
уратрапі́навыя |
| Р. |
уратрапі́навага |
уратрапі́навай уратрапі́навае |
уратрапі́навага |
уратрапі́навых |
| Д. |
уратрапі́наваму |
уратрапі́навай |
уратрапі́наваму |
уратрапі́навым |
| В. |
уратрапі́навы (неадуш.) уратрапі́навага (адуш.) |
уратрапі́навую |
уратрапі́навае |
уратрапі́навыя (неадуш.) уратрапі́навых (адуш.) |
| Т. |
уратрапі́навым |
уратрапі́навай уратрапі́наваю |
уратрапі́навым |
уратрапі́навымі |
| М. |
уратрапі́навым |
уратрапі́навай |
уратрапі́навым |
уратрапі́навых |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
ураўнава́жана
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| ураўнава́жана |
ураўнава́жаней |
- |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.