Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

раско́льніца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. раско́льніца раско́льніцы
Р. раско́льніцы раско́льніц
Д. раско́льніцы раско́льніцам
В. раско́льніцу раско́льніц
Т. раско́льніцай
раско́льніцаю
раско́льніцамі
М. раско́льніцы раско́льніцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

раско́льніцкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. раско́льніцкі раско́льніцкая раско́льніцкае раско́льніцкія
Р. раско́льніцкага раско́льніцкай
раско́льніцкае
раско́льніцкага раско́льніцкіх
Д. раско́льніцкаму раско́льніцкай раско́льніцкаму раско́льніцкім
В. раско́льніцкі (неадуш.)
раско́льніцкага (адуш.)
раско́льніцкую раско́льніцкае раско́льніцкія (неадуш.)
раско́льніцкіх (адуш.)
Т. раско́льніцкім раско́льніцкай
раско́льніцкаю
раско́льніцкім раско́льніцкімі
М. раско́льніцкім раско́льніцкай раско́льніцкім раско́льніцкіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

раско́льніцтва

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. раско́льніцтва
Р. раско́льніцтва
Д. раско́льніцтву
В. раско́льніцтва
Т. раско́льніцтвам
М. раско́льніцтве

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

раско́льны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. раско́льны раско́льная раско́льнае раско́льныя
Р. раско́льнага раско́льнай
раско́льнае
раско́льнага раско́льных
Д. раско́льнаму раско́льнай раско́льнаму раско́льным
В. раско́льны (неадуш.)
раско́льнага (адуш.)
раско́льную раско́льнае раско́льныя (неадуш.)
раско́льных (адуш.)
Т. раско́льным раско́льнай
раско́льнаю
раско́льным раско́льнымі
М. раско́льным раско́льнай раско́льным раско́льных

Крыніцы: piskunou2012.

раско́п

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. раско́п
Р. раско́пу
Д. раско́пу
В. раско́п
Т. раско́пам
М. раско́пе

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

раско́паны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. раско́паны раско́паная раско́панае раско́паныя
Р. раско́панага раско́панай
раско́панае
раско́панага раско́паных
Д. раско́панаму раско́панай раско́панаму раско́паным
В. раско́паны
раско́панага
раско́паную раско́панае раско́паныя
раско́паных
Т. раско́паным раско́панай
раско́панаю
раско́паным раско́панымі
М. раско́паным раско́панай раско́паным раско́паных

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, sbm2012.

раско́паны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. раско́паны раско́паная раско́панае раско́паныя
Р. раско́панага раско́панай
раско́панае
раско́панага раско́паных
Д. раско́панаму раско́панай раско́панаму раско́паным
В. раско́паны
раско́панага
раско́паную раско́панае раско́паныя
раско́паных
Т. раско́паным раско́панай
раско́панаю
раско́паным раско́панымі
М. раско́паным раско́панай раско́паным раско́паных

Кароткая форма: раско́пана.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, sbm2012.

раско́пачны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. раско́пачны раско́пачная раско́пачнае раско́пачныя
Р. раско́пачнага раско́пачнай
раско́пачнае
раско́пачнага раско́пачных
Д. раско́пачнаму раско́пачнай раско́пачнаму раско́пачным
В. раско́пачны (неадуш.)
раско́пачнага (адуш.)
раско́пачную раско́пачнае раско́пачныя (неадуш.)
раско́пачных (адуш.)
Т. раско́пачным раско́пачнай
раско́пачнаю
раско́пачным раско́пачнымі
М. раско́пачным раско́пачнай раско́пачным раско́пачных

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

раско́пванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. раско́пванне
Р. раско́пвання
Д. раско́пванню
В. раско́пванне
Т. раско́пваннем
М. раско́пванні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

раско́пвацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. раско́пваецца раско́пваюцца
Прошлы час
м. раско́пваўся раско́пваліся
ж. раско́пвалася
н. раско́пвалася

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.