Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдеёжзійклмнопрстўфхцчшэюя

уражо́ны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. уражо́ны уражо́ная уражо́нае уражо́ныя
Р. уражо́нага уражо́най
уражо́нае		 уражо́нага уражо́ных
Д. уражо́наму уражо́най уражо́наму уражо́ным
В. уражо́ны (неадуш.)
уражо́нага (адуш.)		 уражо́ную уражо́нае уражо́ныя (неадуш.)
уражо́ных (адуш.)
Т. уражо́ным уражо́най
уражо́наю		 уражо́ным уражо́нымі
М. уражо́ным уражо́най уражо́ным уражо́ных

Крыніцы: piskunou2012.

уражо́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. уражо́ны уражо́ная уражо́нае уражо́ныя
Р. уражо́нага уражо́най
уражо́нае		 уражо́нага уражо́ных
Д. уражо́наму уражо́най уражо́наму уражо́ным
В. уражо́ны (неадуш.)
уражо́нага (адуш.)		 уражо́ную уражо́нае уражо́ныя (неадуш.)
уражо́ных (адуш.)
Т. уражо́ным уражо́най
уражо́наю		 уражо́ным уражо́нымі
М. уражо́ным уражо́най уражо́ным уражо́ных

Крыніцы: piskunou2012.

уражо́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. уражо́ны уражо́ная уражо́нае уражо́ныя
Р. уражо́нага уражо́най
уражо́нае		 уражо́нага уражо́ных
Д. уражо́наму уражо́най уражо́наму уражо́ным
В. уражо́ны (неадуш.)
уражо́нага (адуш.)		 уражо́ную уражо́нае уражо́ныя (неадуш.)
уражо́ных (адуш.)
Т. уражо́ным уражо́най
уражо́наю		 уражо́ным уражо́нымі
М. уражо́ным уражо́най уражо́ным уражо́ных

Крыніцы: piskunou2012.

уражэ́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. уражэ́нне уражэ́нні
Р. уражэ́ння уражэ́нняў
Д. уражэ́нню уражэ́нням
В. уражэ́нне уражэ́нні
Т. уражэ́ннем уражэ́ннямі
М. уражэ́нні уражэ́ннях

Крыніцы: piskunou2012.

ура́з

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
ура́з - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ура́за

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. ура́за ура́зы
Р. ура́зы ура́з
Д. ура́зе ура́зам
В. ура́зу ура́зы
Т. ура́зай
ура́заю		 ура́замі
М. ура́зе ура́зах

Крыніцы: piskunou2012.

ураза́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. ураза́нне
Р. ураза́ння
Д. ураза́нню
В. ураза́нне
Т. ураза́ннем
М. ураза́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ураза́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. ураза́юся ураза́емся
2-я ас. ураза́ешся ураза́ецеся
3-я ас. ураза́ецца ураза́юцца
Прошлы час
м. ураза́ўся ураза́ліся
ж. ураза́лася
н. ураза́лася
Загадны лад
2-я ас. ураза́йся ураза́йцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час ураза́ючыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ураза́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. ураза́ю ураза́ем
2-я ас. ураза́еш ураза́еце
3-я ас. ураза́е ураза́юць
Прошлы час
м. ураза́ў ураза́лі
ж. ураза́ла
н. ураза́ла
Загадны лад
2-я ас. ураза́й ураза́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час ураза́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

уразбі́ўку

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
уразбі́ўку - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.