Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

упы́рхваць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. упы́рхваю упы́рхваем
2-я ас. упы́рхваеш упы́рхваеце
3-я ас. упы́рхвае упы́рхваюць
Прошлы час
м. упы́рхваў упы́рхвалі
ж. упы́рхвала
н. упы́рхвала
Загадны лад
2-я ас. упы́рхвай упы́рхвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час упы́рхваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

упы́рхнуць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. упы́рхну упы́рхнем
2-я ас. упы́рхнеш упы́рхнеце
3-я ас. упы́рхне упы́рхнуць
Прошлы час
м. упы́рхнуў упы́рхнулі
ж. упы́рхнула
н. упы́рхнула
Загадны лад
2-я ас. упы́рхні упы́рхніце
Дзеепрыслоўе
прош. час упы́рхнуўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

упы́хацца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. упы́хаюся упы́хаемся
2-я ас. упы́хаешся упы́хаецеся
3-я ас. упы́хаецца упы́хаюцца
Прошлы час
м. упы́хаўся упы́халіся
ж. упы́халася
н. упы́халася
Загадны лад
2-я ас. упы́хайся упы́хайцеся
Дзеепрыслоўе
прош. час упы́хаўшыся

Крыніцы: piskunou2012.

упэ́йкаць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. упэ́йкаю упэ́йкаем
2-я ас. упэ́йкаеш упэ́йкаеце
3-я ас. упэ́йкае упэ́йкаюць
Прошлы час
м. упэ́йкаў упэ́йкалі
ж. упэ́йкала
н. упэ́йкала
Загадны лад
2-я ас. упэ́йкай упэ́йкайце
Дзеепрыслоўе
прош. час упэ́йкаўшы

Крыніцы: piskunou2012.

упэ́ўна

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
упэ́ўна - -

Крыніцы: piskunou2012.

упэ́ўнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. упэ́ўнасць
Р. упэ́ўнасці
Д. упэ́ўнасці
В. упэ́ўнасць
Т. упэ́ўнасцю
М. упэ́ўнасці

Крыніцы: piskunou2012.

упэ́ўнена

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
упэ́ўнена упэ́ўненей -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

упэ́ўненасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. упэ́ўненасць
Р. упэ́ўненасці
Д. упэ́ўненасці
В. упэ́ўненасць
Т. упэ́ўненасцю
М. упэ́ўненасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

упэ́ўненне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. упэ́ўненне упэ́ўненні
Р. упэ́ўнення упэ́ўненняў
Д. упэ́ўненню упэ́ўненням
В. упэ́ўненне упэ́ўненні
Т. упэ́ўненнем упэ́ўненнямі
М. упэ́ўненні упэ́ўненнях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

упэ́ўнены

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. упэ́ўнены упэ́ўненая упэ́ўненае упэ́ўненыя
Р. упэ́ўненага упэ́ўненай
упэ́ўненае
упэ́ўненага упэ́ўненых
Д. упэ́ўненаму упэ́ўненай упэ́ўненаму упэ́ўненым
В. упэ́ўнены (неадуш.)
упэ́ўненага (адуш.)
упэ́ўненую упэ́ўненае упэ́ўненыя (неадуш.)
упэ́ўненых (адуш.)
Т. упэ́ўненым упэ́ўненай
упэ́ўненаю
упэ́ўненым упэ́ўненымі
М. упэ́ўненым упэ́ўненай упэ́ўненым упэ́ўненых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.