раскі́двальнік
‘прыстасаванне’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
раскі́двальнік |
раскі́двальнікі |
| Р. |
раскі́двальніка |
раскі́двальнікаў |
| Д. |
раскі́двальніку |
раскі́двальнікам |
| В. |
раскі́двальнік |
раскі́двальнікі |
| Т. |
раскі́двальнікам |
раскі́двальнікамі |
| М. |
раскі́двальніку |
раскі́двальніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
раскі́двальны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
раскі́двальны |
раскі́двальная |
раскі́двальнае |
раскі́двальныя |
| Р. |
раскі́двальнага |
раскі́двальнай раскі́двальнае |
раскі́двальнага |
раскі́двальных |
| Д. |
раскі́двальнаму |
раскі́двальнай |
раскі́двальнаму |
раскі́двальным |
| В. |
раскі́двальны (неадуш.) раскі́двальнага (адуш.) |
раскі́двальную |
раскі́двальнае |
раскі́двальныя (неадуш.) раскі́двальных (адуш.) |
| Т. |
раскі́двальным |
раскі́двальнай раскі́двальнаю |
раскі́двальным |
раскі́двальнымі |
| М. |
раскі́двальным |
раскі́двальнай |
раскі́двальным |
раскі́двальных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
раскі́дванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
раскі́дванне |
| Р. |
раскі́двання |
| Д. |
раскі́дванню |
| В. |
раскі́дванне |
| Т. |
раскі́дваннем |
| М. |
раскі́дванні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
раскі́двацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
раскі́дваюся |
раскі́дваемся |
| 2-я ас. |
раскі́дваешся |
раскі́дваецеся |
| 3-я ас. |
раскі́дваецца |
раскі́дваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
раскі́дваўся |
раскі́дваліся |
| ж. |
раскі́двалася |
| н. |
раскі́двалася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
раскі́двайся |
раскі́двайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
раскі́дваючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
раскі́дваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
раскі́дваю |
раскі́дваем |
| 2-я ас. |
раскі́дваеш |
раскі́дваеце |
| 3-я ас. |
раскі́двае |
раскі́дваюць |
| Прошлы час |
| м. |
раскі́дваў |
раскі́двалі |
| ж. |
раскі́двала |
| н. |
раскі́двала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
раскі́двай |
раскі́двайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
раскі́дваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
раскі́дзістасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
раскі́дзістасць |
| Р. |
раскі́дзістасці |
| Д. |
раскі́дзістасці |
| В. |
раскі́дзістасць |
| Т. |
раскі́дзістасцю |
| М. |
раскі́дзістасці |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
раскі́дзісты
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
раскі́дзісты |
раскі́дзістая |
раскі́дзістае |
раскі́дзістыя |
| Р. |
раскі́дзістага |
раскі́дзістай раскі́дзістае |
раскі́дзістага |
раскі́дзістых |
| Д. |
раскі́дзістаму |
раскі́дзістай |
раскі́дзістаму |
раскі́дзістым |
| В. |
раскі́дзісты (неадуш.) раскі́дзістага (адуш.) |
раскі́дзістую |
раскі́дзістае |
раскі́дзістыя (неадуш.) раскі́дзістых (адуш.) |
| Т. |
раскі́дзістым |
раскі́дзістай раскі́дзістаю |
раскі́дзістым |
раскі́дзістымі |
| М. |
раскі́дзістым |
раскі́дзістай |
раскі́дзістым |
раскі́дзістых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
раскі́длівасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
раскі́длівасць |
| Р. |
раскі́длівасці |
| Д. |
раскі́длівасці |
| В. |
раскі́длівасць |
| Т. |
раскі́длівасцю |
| М. |
раскі́длівасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.