раскі́двальнік
‘прыстасаванне’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| раскі́двальнік | раскі́двальнікі | |
| раскі́двальніка | раскі́двальнікаў | |
| раскі́двальніку | раскі́двальнікам | |
| раскі́двальнік | раскі́двальнікі | |
| раскі́двальнікам | раскі́двальнікамі | |
| раскі́двальніку | раскі́двальніках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)