вы́траўлены
‘атрыманы ад уздзеяння хімічных рэчываў; знішчаны’
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вы́траўлены |
вы́траўленая |
вы́траўленае |
вы́траўленыя |
| Р. |
вы́траўленага |
вы́траўленай вы́траўленае |
вы́траўленага |
вы́траўленых |
| Д. |
вы́траўленаму |
вы́траўленай |
вы́траўленаму |
вы́траўленым |
| В. |
вы́траўлены (неадуш.) вы́траўленага (адуш.) |
вы́траўленую |
вы́траўленае |
вы́траўленыя (неадуш.) вы́траўленых (адуш.) |
| Т. |
вы́траўленым |
вы́траўленай вы́траўленаю |
вы́траўленым |
вы́траўленымі |
| М. |
вы́траўленым |
вы́траўленай |
вы́траўленым |
вы́траўленых |
Кароткая форма: вы́траўлена.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
вы́траўлены
‘спушчаны’
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вы́траўлены |
вы́траўленая |
вы́траўленае |
вы́траўленыя |
| Р. |
вы́траўленага |
вы́траўленай вы́траўленае |
вы́траўленага |
вы́траўленых |
| Д. |
вы́траўленаму |
вы́траўленай |
вы́траўленаму |
вы́траўленым |
| В. |
вы́траўлены (неадуш.) вы́траўленага (адуш.) |
вы́траўленую |
вы́траўленае |
вы́траўленыя (неадуш.) вы́траўленых (адуш.) |
| Т. |
вы́траўленым |
вы́траўленай вы́траўленаю |
вы́траўленым |
вы́траўленымі |
| М. |
вы́траўленым |
вы́траўленай |
вы́траўленым |
вы́траўленых |
Кароткая форма: вы́траўлена.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
вытра́ўліванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
вытра́ўліванне |
| Р. |
вытра́ўлівання |
| Д. |
вытра́ўліванню |
| В. |
вытра́ўліванне |
| Т. |
вытра́ўліваннем |
| М. |
вытра́ўліванні |
Крыніцы:
piskunou2012.
вытраўля́цца
‘атрымлівацца ад уздзеяння хімічных рэчываў; знішчацца’
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
вытраўля́ецца |
вытраўля́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
вытраўля́ўся |
вытраўля́ліся |
| ж. |
вытраўля́лася |
| н. |
вытраўля́лася |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
вытраўля́цца
‘спускацца’
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
вытраўля́ецца |
вытраўля́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
вытраўля́ўся |
вытраўля́ліся |
| ж. |
вытраўля́лася |
| н. |
вытраўля́лася |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
вытраўля́ць
‘атрымліваць ад уздзеяння хімічных рэчываў; знішчаць’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вытраўля́ю |
вытраўля́ем |
| 2-я ас. |
вытраўля́еш |
вытраўля́еце |
| 3-я ас. |
вытраўля́е |
вытраўля́юць |
| Прошлы час |
| м. |
вытраўля́ў |
вытраўля́лі |
| ж. |
вытраўля́ла |
| н. |
вытраўля́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
вытраўля́й |
вытраўля́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
вытраўля́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.
вытраўля́ць
‘спускаць’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вытраўля́ю |
вытраўля́ем |
| 2-я ас. |
вытраўля́еш |
вытраўля́еце |
| 3-я ас. |
вытраўля́е |
вытраўля́юць |
| Прошлы час |
| м. |
вытраўля́ў |
вытраўля́лі |
| ж. |
вытраўля́ла |
| н. |
вытраўля́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
вытраўля́й |
вытраўля́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
вытраўля́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.
вытраўны́
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вытраўны́ |
вытраўна́я |
вытраўно́е |
вытраўны́я |
| Р. |
вытраўно́га |
вытраўно́й вытраўно́е |
вытраўно́га |
вытраўны́х |
| Д. |
вытраўно́му |
вытраўно́й |
вытраўно́му |
вытраўны́м |
| В. |
вытраўны́ (неадуш.) вытраўно́га (адуш.) |
вытраўну́ю |
вытраўно́е |
вытраўны́я (неадуш.) вытраўны́х (адуш.) |
| Т. |
вытраўны́м |
вытраўно́й вытраўно́ю |
вытраўны́м |
вытраўны́мі |
| М. |
вытраўны́м |
вытраўно́й |
вытраўны́м |
вытраўны́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
вы́траўшчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
вы́траўшчык |
вы́траўшчыкі |
| Р. |
вы́траўшчыка |
вы́траўшчыкаў |
| Д. |
вы́траўшчыку |
вы́траўшчыкам |
| В. |
вы́траўшчыка |
вы́траўшчыкаў |
| Т. |
вы́траўшчыкам |
вы́траўшчыкамі |
| М. |
вы́траўшчыку |
вы́траўшчыках |
Іншыя варыянты:
вытра́ўшчык.
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
вытра́ўшчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
вытра́ўшчык |
вытра́ўшчыкі |
| Р. |
вытра́ўшчыка |
вытра́ўшчыкаў |
| Д. |
вытра́ўшчыку |
вытра́ўшчыкам |
| В. |
вытра́ўшчыка |
вытра́ўшчыкаў |
| Т. |
вытра́ўшчыкам |
вытра́ўшчыкамі |
| М. |
вытра́ўшчыку |
вытра́ўшчыках |
Іншыя варыянты:
вы́траўшчык.
Крыніцы:
krapivabr2012.