вы́траўшчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| вы́траўшчык | вы́траўшчыкі | |
| вы́траўшчыка | вы́траўшчыкаў | |
| вы́траўшчыку | вы́траўшчыкам | |
| вы́траўшчыка | вы́траўшчыкаў | |
| вы́траўшчыкам | вы́траўшчыкамі | |
| вы́траўшчыку | вы́траўшчыках |
Іншыя варыянты: вытра́ўшчык.
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)