вы́шкаліць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вы́шкалю |
вы́шкалім |
| 2-я ас. |
вы́шкаліш |
вы́шкаліце |
| 3-я ас. |
вы́шкаліць |
вы́шкаляць |
| Прошлы час |
| м. |
вы́шкаліў |
вы́шкалілі |
| ж. |
вы́шкаліла |
| н. |
вы́шкаліла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
вы́шкалі |
вы́шкаліце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
вы́шкаліўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
вышкаманта́жнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
вышкаманта́жнік |
вышкаманта́жнікі |
| Р. |
вышкаманта́жніка |
вышкаманта́жнікаў |
| Д. |
вышкаманта́жніку |
вышкаманта́жнікам |
| В. |
вышкаманта́жніка |
вышкаманта́жнікаў |
| Т. |
вышкаманта́жнікам |
вышкаманта́жнікамі |
| М. |
вышкаманта́жніку |
вышкаманта́жніках |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
вышкаманта́жны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вышкаманта́жны |
вышкаманта́жная |
вышкаманта́жнае |
вышкаманта́жныя |
| Р. |
вышкаманта́жнага |
вышкаманта́жнай вышкаманта́жнае |
вышкаманта́жнага |
вышкаманта́жных |
| Д. |
вышкаманта́жнаму |
вышкаманта́жнай |
вышкаманта́жнаму |
вышкаманта́жным |
| В. |
вышкаманта́жны (неадуш.) вышкаманта́жнага (адуш.) |
вышкаманта́жную |
вышкаманта́жнае |
вышкаманта́жныя (неадуш.) вышкаманта́жных (адуш.) |
| Т. |
вышкаманта́жным |
вышкаманта́жнай вышкаманта́жнаю |
вышкаманта́жным |
вышкаманта́жнымі |
| М. |
вышкаманта́жным |
вышкаманта́жнай |
вышкаманта́жным |
вышкаманта́жных |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
Вы́шкаўка
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Вы́шкаўка |
| Р. |
Вы́шкаўкі |
| Д. |
Вы́шкаўцы |
| В. |
Вы́шкаўку |
| Т. |
Вы́шкаўкай Вы́шкаўкаю |
| М. |
Вы́шкаўцы |
Вы́шкаў-Бу́рыцкае
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
|
адз. |
| н. |
| Н. |
Вы́шкаў-Бу́рыцкае |
| Р. |
Вы́шкаў-Бу́рыцкага |
| Д. |
Вы́шкаў-Бу́рыцкаму |
| В. |
Вы́шкаў-Бу́рыцкае |
| Т. |
Вы́шкаў-Бу́рыцкім |
| М. |
Вы́шкаў-Бу́рыцкім |
вы́шкі
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
вы́шкі |
| Р. |
вы́шак |
| Д. |
вы́шкам |
| В. |
вы́шкі |
| Т. |
вы́шкамі |
| М. |
вы́шках |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012.
вы́шклены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вы́шклены |
вы́шкленая |
вы́шкленае |
вы́шкленыя |
| Р. |
вы́шкленага |
вы́шкленай вы́шкленае |
вы́шкленага |
вы́шкленых |
| Д. |
вы́шкленаму |
вы́шкленай |
вы́шкленаму |
вы́шкленым |
| В. |
вы́шклены (неадуш.) вы́шкленага (адуш.) |
вы́шкленую |
вы́шкленае |
вы́шкленыя (неадуш.) вы́шкленых (адуш.) |
| Т. |
вы́шкленым |
вы́шкленай вы́шкленаю |
вы́шкленым |
вы́шкленымі |
| М. |
вы́шкленым |
вы́шкленай |
вы́шкленым |
вы́шкленых |
Крыніцы:
piskunou2012.
вы́шкліць
‘зашкліць што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вы́шклю |
вы́шклім |
| 2-я ас. |
вы́шкліш |
вы́шкліце |
| 3-я ас. |
вы́шкліць |
вы́шкляць |
| Прошлы час |
| м. |
вы́шкліў |
вы́шклілі |
| ж. |
вы́шкліла |
| н. |
вы́шкліла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
вы́шклі |
вы́шкліце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
вы́шкліўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
вы́шкурыць
‘апрацаваць паверхню чаго-небудзь скурай; выклікаць, выбавіць каго-небудзь; атрымаць падманам што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вы́шкуру |
вы́шкурым |
| 2-я ас. |
вы́шкурыш |
вы́шкурыце |
| 3-я ас. |
вы́шкурыць |
вы́шкураць |
| Прошлы час |
| м. |
вы́шкурыў |
вы́шкурылі |
| ж. |
вы́шкурыла |
| н. |
вы́шкурыла |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
вы́шкурыўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.