Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

раскарчава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. раскарчава́ны раскарчава́ная раскарчава́нае раскарчава́ныя
Р. раскарчава́нага раскарчава́най
раскарчава́нае
раскарчава́нага раскарчава́ных
Д. раскарчава́наму раскарчава́най раскарчава́наму раскарчава́ным
В. раскарчава́ны (неадуш.)
раскарчава́нага (адуш.)
раскарчава́ную раскарчава́нае раскарчава́ныя (неадуш.)
раскарчава́ных (адуш.)
Т. раскарчава́ным раскарчава́най
раскарчава́наю
раскарчава́ным раскарчава́нымі
М. раскарчава́ным раскарчава́най раскарчава́ным раскарчава́ных

Кароткая форма: раскарчава́на.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

раскарчава́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. раскарчу́ю раскарчу́ем
2-я ас. раскарчу́еш раскарчу́еце
3-я ас. раскарчу́е раскарчу́юць
Прошлы час
м. раскарчава́ў раскарчава́лі
ж. раскарчава́ла
н. раскарчава́ла
Загадны лад
2-я ас. раскарчу́й раскарчу́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час раскарчава́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

раскарчо́ваны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. раскарчо́ваны раскарчо́ваная раскарчо́ванае раскарчо́ваныя
Р. раскарчо́ванага раскарчо́ванай
раскарчо́ванае
раскарчо́ванага раскарчо́ваных
Д. раскарчо́ванаму раскарчо́ванай раскарчо́ванаму раскарчо́ваным
В. раскарчо́ваны
раскарчо́ванага
раскарчо́ваную раскарчо́ванае раскарчо́ваныя
раскарчо́ваных
Т. раскарчо́ваным раскарчо́ванай
раскарчо́ванаю
раскарчо́ваным раскарчо́ванымі
М. раскарчо́ваным раскарчо́ванай раскарчо́ваным раскарчо́ваных

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, sbm2012.

раскарчо́ваны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. раскарчо́ваны раскарчо́ваная раскарчо́ванае раскарчо́ваныя
Р. раскарчо́ванага раскарчо́ванай
раскарчо́ванае
раскарчо́ванага раскарчо́ваных
Д. раскарчо́ванаму раскарчо́ванай раскарчо́ванаму раскарчо́ваным
В. раскарчо́ваны
раскарчо́ванага
раскарчо́ваную раскарчо́ванае раскарчо́ваныя
раскарчо́ваных
Т. раскарчо́ваным раскарчо́ванай
раскарчо́ванаю
раскарчо́ваным раскарчо́ванымі
М. раскарчо́ваным раскарчо́ванай раскарчо́ваным раскарчо́ваных

Кароткая форма: раскарчо́вана.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, sbm2012.

раскарчо́ўванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. раскарчо́ўванне
Р. раскарчо́ўвання
Д. раскарчо́ўванню
В. раскарчо́ўванне
Т. раскарчо́ўваннем
М. раскарчо́ўванні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

раскарчо́ўвацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. раскарчо́ўваецца раскарчо́ўваюцца
Прошлы час
м. раскарчо́ўваўся раскарчо́ўваліся
ж. раскарчо́ўвалася
н. раскарчо́ўвалася

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

раскарчо́ўваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. раскарчо́ўваю раскарчо́ўваем
2-я ас. раскарчо́ўваеш раскарчо́ўваеце
3-я ас. раскарчо́ўвае раскарчо́ўваюць
Прошлы час
м. раскарчо́ўваў раскарчо́ўвалі
ж. раскарчо́ўвала
н. раскарчо́ўвала
Загадны лад
2-я ас. раскарчо́ўвай раскарчо́ўвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час раскарчо́ўваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

раскарчо́ўка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. раскарчо́ўка
Р. раскарчо́ўкі
Д. раскарчо́ўцы
В. раскарчо́ўку
Т. раскарчо́ўкай
раскарчо́ўкаю
М. раскарчо́ўцы

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

раскарчы́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. раскарчу́ся раскарчы́мся
2-я ас. раскарчы́шся раскарчыце́ся
3-я ас. раскарчы́цца раскарча́цца
Прошлы час
м. раскарчы́ўся раскарчы́ліся
ж. раскарчы́лася
н. раскарчы́лася
Загадны лад
2-я ас. раскарчы́ся раскарчы́цеся
Дзеепрыслоўе
прош. час раскарчы́ўшыся

Крыніцы: piskunou2012.

раскасаву́рыць

‘раскасавурыць вочы’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. раскасаву́ру раскасаву́рым
2-я ас. раскасаву́рыш раскасаву́рыце
3-я ас. раскасаву́рыць раскасаву́раць
Прошлы час
м. раскасаву́рыў раскасаву́рылі
ж. раскасаву́рыла
н. раскасаву́рыла
Загадны лад
2-я ас. раскасаву́р раскасаву́рце
Дзеепрыслоўе
прош. час раскасаву́рыўшы

Крыніцы: piskunou2012.