раскарчава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
раскарчава́ны |
раскарчава́ная |
раскарчава́нае |
раскарчава́ныя |
| Р. |
раскарчава́нага |
раскарчава́най раскарчава́нае |
раскарчава́нага |
раскарчава́ных |
| Д. |
раскарчава́наму |
раскарчава́най |
раскарчава́наму |
раскарчава́ным |
| В. |
раскарчава́ны (неадуш.) раскарчава́нага (адуш.) |
раскарчава́ную |
раскарчава́нае |
раскарчава́ныя (неадуш.) раскарчава́ных (адуш.) |
| Т. |
раскарчава́ным |
раскарчава́най раскарчава́наю |
раскарчава́ным |
раскарчава́нымі |
| М. |
раскарчава́ным |
раскарчава́най |
раскарчава́ным |
раскарчава́ных |
Кароткая форма: раскарчава́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
раскарчава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
раскарчу́ю |
раскарчу́ем |
| 2-я ас. |
раскарчу́еш |
раскарчу́еце |
| 3-я ас. |
раскарчу́е |
раскарчу́юць |
| Прошлы час |
| м. |
раскарчава́ў |
раскарчава́лі |
| ж. |
раскарчава́ла |
| н. |
раскарчава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
раскарчу́й |
раскарчу́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
раскарчава́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
раскарчо́ваны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
раскарчо́ваны |
раскарчо́ваная |
раскарчо́ванае |
раскарчо́ваныя |
| Р. |
раскарчо́ванага |
раскарчо́ванай раскарчо́ванае |
раскарчо́ванага |
раскарчо́ваных |
| Д. |
раскарчо́ванаму |
раскарчо́ванай |
раскарчо́ванаму |
раскарчо́ваным |
| В. |
раскарчо́ваны раскарчо́ванага |
раскарчо́ваную |
раскарчо́ванае |
раскарчо́ваныя раскарчо́ваных |
| Т. |
раскарчо́ваным |
раскарчо́ванай раскарчо́ванаю |
раскарчо́ваным |
раскарчо́ванымі |
| М. |
раскарчо́ваным |
раскарчо́ванай |
раскарчо́ваным |
раскарчо́ваных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012.
раскарчо́ваны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
раскарчо́ваны |
раскарчо́ваная |
раскарчо́ванае |
раскарчо́ваныя |
| Р. |
раскарчо́ванага |
раскарчо́ванай раскарчо́ванае |
раскарчо́ванага |
раскарчо́ваных |
| Д. |
раскарчо́ванаму |
раскарчо́ванай |
раскарчо́ванаму |
раскарчо́ваным |
| В. |
раскарчо́ваны раскарчо́ванага |
раскарчо́ваную |
раскарчо́ванае |
раскарчо́ваныя раскарчо́ваных |
| Т. |
раскарчо́ваным |
раскарчо́ванай раскарчо́ванаю |
раскарчо́ваным |
раскарчо́ванымі |
| М. |
раскарчо́ваным |
раскарчо́ванай |
раскарчо́ваным |
раскарчо́ваных |
Кароткая форма: раскарчо́вана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012.
раскарчо́ўванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
раскарчо́ўванне |
| Р. |
раскарчо́ўвання |
| Д. |
раскарчо́ўванню |
| В. |
раскарчо́ўванне |
| Т. |
раскарчо́ўваннем |
| М. |
раскарчо́ўванні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
раскарчо́ўвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
раскарчо́ўваецца |
раскарчо́ўваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
раскарчо́ўваўся |
раскарчо́ўваліся |
| ж. |
раскарчо́ўвалася |
| н. |
раскарчо́ўвалася |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
раскарчо́ўваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
раскарчо́ўваю |
раскарчо́ўваем |
| 2-я ас. |
раскарчо́ўваеш |
раскарчо́ўваеце |
| 3-я ас. |
раскарчо́ўвае |
раскарчо́ўваюць |
| Прошлы час |
| м. |
раскарчо́ўваў |
раскарчо́ўвалі |
| ж. |
раскарчо́ўвала |
| н. |
раскарчо́ўвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
раскарчо́ўвай |
раскарчо́ўвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
раскарчо́ўваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
раскарчо́ўка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
раскарчо́ўка |
| Р. |
раскарчо́ўкі |
| Д. |
раскарчо́ўцы |
| В. |
раскарчо́ўку |
| Т. |
раскарчо́ўкай раскарчо́ўкаю |
| М. |
раскарчо́ўцы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
раскарчы́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
раскарчу́ся |
раскарчы́мся |
| 2-я ас. |
раскарчы́шся |
раскарчыце́ся |
| 3-я ас. |
раскарчы́цца |
раскарча́цца |
| Прошлы час |
| м. |
раскарчы́ўся |
раскарчы́ліся |
| ж. |
раскарчы́лася |
| н. |
раскарчы́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
раскарчы́ся |
раскарчы́цеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
раскарчы́ўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
раскасаву́рыць
‘раскасавурыць вочы’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
раскасаву́ру |
раскасаву́рым |
| 2-я ас. |
раскасаву́рыш |
раскасаву́рыце |
| 3-я ас. |
раскасаву́рыць |
раскасаву́раць |
| Прошлы час |
| м. |
раскасаву́рыў |
раскасаву́рылі |
| ж. |
раскасаву́рыла |
| н. |
раскасаву́рыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
раскасаву́р |
раскасаву́рце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
раскасаву́рыўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.