упо́рнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
упо́рнік |
упо́рнікі |
| Р. |
упо́рніка |
упо́рнікаў |
| Д. |
упо́рніку |
упо́рнікам |
| В. |
упо́рніка |
упо́рнікаў |
| Т. |
упо́рнікам |
упо́рнікамі |
| М. |
упо́рніку |
упо́рніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
упо́рны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
упо́рны |
упо́рная |
упо́рнае |
упо́рныя |
| Р. |
упо́рнага |
упо́рнай упо́рнае |
упо́рнага |
упо́рных |
| Д. |
упо́рнаму |
упо́рнай |
упо́рнаму |
упо́рным |
| В. |
упо́рны (неадуш.) упо́рнага (адуш.) |
упо́рную |
упо́рнае |
упо́рныя (неадуш.) упо́рных (адуш.) |
| Т. |
упо́рным |
упо́рнай упо́рнаю |
упо́рным |
упо́рнымі |
| М. |
упо́рным |
упо́рнай |
упо́рным |
упо́рных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
упо́рчывасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
упо́рчывасць |
| Р. |
упо́рчывасці |
| Д. |
упо́рчывасці |
| В. |
упо́рчывасць |
| Т. |
упо́рчывасцю |
| М. |
упо́рчывасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
упо́рыстасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
упо́рыстасць |
| Р. |
упо́рыстасці |
| Д. |
упо́рыстасці |
| В. |
упо́рыстасць |
| Т. |
упо́рыстасцю |
| М. |
упо́рыстасці |
Крыніцы:
piskunou2012.