Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

падзё́ўбаны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. падзё́ўбаны падзё́ўбаная падзё́ўбанае падзё́ўбаныя
Р. падзё́ўбанага падзё́ўбанай
падзё́ўбанае
падзё́ўбанага падзё́ўбаных
Д. падзё́ўбанаму падзё́ўбанай падзё́ўбанаму падзё́ўбаным
В. падзё́ўбаны
падзё́ўбанага
падзё́ўбаную падзё́ўбанае падзё́ўбаныя
падзё́ўбаных
Т. падзё́ўбаным падзё́ўбанай
падзё́ўбанаю
падзё́ўбаным падзё́ўбанымі
М. падзё́ўбаным падзё́ўбанай падзё́ўбаным падзё́ўбаных

Кароткая форма: падзё́ўбана.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, sbm2012, tsbm1984.

падзё́ўбаць

‘падзёўбаць каго-небудзь, што-небудзь і па чым-небудзь’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. падзё́ўбаю падзё́ўбаем
2-я ас. падзё́ўбаеш падзё́ўбаеце
3-я ас. падзё́ўбае падзё́ўбаюць
Прошлы час
м. падзё́ўбаў падзё́ўбалі
ж. падзё́ўбала
н. падзё́ўбала
Загадны лад
2-я ас. падзё́ўбай падзё́ўбайце
Дзеепрыслоўе
прош. час падзё́ўбаўшы

Крыніцы: piskunou2012.

падзё́ўбванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. падзё́ўбванне
Р. падзё́ўбвання
Д. падзё́ўбванню
В. падзё́ўбванне
Т. падзё́ўбваннем
М. падзё́ўбванні

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

падзё́ўбваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. падзё́ўбваю падзё́ўбваем
2-я ас. падзё́ўбваеш падзё́ўбваеце
3-я ас. падзё́ўбвае падзё́ўбваюць
Прошлы час
м. падзё́ўбваў падзё́ўбвалі
ж. падзё́ўбвала
н. падзё́ўбвала
Загадны лад
2-я ас. падзё́ўбвай падзё́ўбвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час падзё́ўбваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

падзівава́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. падзівава́нне
Р. падзівава́ння
Д. падзівава́нню
В. падзівава́нне
Т. падзівава́ннем
М. падзівава́нні

Крыніцы: piskunou2012.

падзівава́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. падзіву́юся падзіву́емся
2-я ас. падзіву́ешся падзіву́ецеся
3-я ас. падзіву́ецца падзіву́юцца
Прошлы час
м. падзівава́ўся падзівава́ліся
ж. падзівава́лася
н. падзівава́лася
Загадны лад
2-я ас. падзіву́йся падзіву́йцеся
Дзеепрыслоўе
прош. час падзівава́ўшыся

Крыніцы: piskunou2012.

падзівава́ць

‘падзівіцца з каго-небудзь, чаго-небудзь’

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. падзіву́ю падзіву́ем
2-я ас. падзіву́еш падзіву́еце
3-я ас. падзіву́е падзіву́юць
Прошлы час
м. падзівава́ў падзівава́лі
ж. падзівава́ла
н. падзівава́ла
Загадны лад
2-я ас. падзіву́й падзіву́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час падзівава́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

падзіва́чыць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. падзіва́чу падзіва́чым
2-я ас. падзіва́чыш падзіва́чыце
3-я ас. падзіва́чыць падзіва́чаць
Прошлы час
м. падзіва́чыў падзіва́чылі
ж. падзіва́чыла
н. падзіва́чыла
Загадны лад
2-я ас. падзіва́ч падзіва́чце
Дзеепрыслоўе
прош. час падзіва́чыўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

падзіве́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. падзіве́нне
Р. падзіве́ння
Д. падзіве́нню
В. падзіве́нне
Т. падзіве́ннем
М. падзіве́нні

Крыніцы: piskunou2012.

падзіві́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. падзіўлю́ся падзі́вімся
2-я ас. падзі́вішся падзі́віцеся
3-я ас. падзі́віцца падзі́вяцца
Прошлы час
м. падзіві́ўся падзіві́ліся
ж. падзіві́лася
н. падзіві́лася
Загадны лад
2-я ас. падзіві́ся падзіві́цеся
Дзеепрыслоўе
прош. час падзіві́ўшыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.