падзё́ўбаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
падзё́ўбаны |
падзё́ўбаная |
падзё́ўбанае |
падзё́ўбаныя |
| Р. |
падзё́ўбанага |
падзё́ўбанай падзё́ўбанае |
падзё́ўбанага |
падзё́ўбаных |
| Д. |
падзё́ўбанаму |
падзё́ўбанай |
падзё́ўбанаму |
падзё́ўбаным |
| В. |
падзё́ўбаны падзё́ўбанага |
падзё́ўбаную |
падзё́ўбанае |
падзё́ўбаныя падзё́ўбаных |
| Т. |
падзё́ўбаным |
падзё́ўбанай падзё́ўбанаю |
падзё́ўбаным |
падзё́ўбанымі |
| М. |
падзё́ўбаным |
падзё́ўбанай |
падзё́ўбаным |
падзё́ўбаных |
Кароткая форма: падзё́ўбана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012,
tsbm1984.
падзё́ўбаць
‘падзёўбаць каго-небудзь, што-небудзь і па чым-небудзь’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
падзё́ўбаю |
падзё́ўбаем |
| 2-я ас. |
падзё́ўбаеш |
падзё́ўбаеце |
| 3-я ас. |
падзё́ўбае |
падзё́ўбаюць |
| Прошлы час |
| м. |
падзё́ўбаў |
падзё́ўбалі |
| ж. |
падзё́ўбала |
| н. |
падзё́ўбала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
падзё́ўбай |
падзё́ўбайце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
падзё́ўбаўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
падзё́ўбванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
падзё́ўбванне |
| Р. |
падзё́ўбвання |
| Д. |
падзё́ўбванню |
| В. |
падзё́ўбванне |
| Т. |
падзё́ўбваннем |
| М. |
падзё́ўбванні |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
падзё́ўбваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
падзё́ўбваю |
падзё́ўбваем |
| 2-я ас. |
падзё́ўбваеш |
падзё́ўбваеце |
| 3-я ас. |
падзё́ўбвае |
падзё́ўбваюць |
| Прошлы час |
| м. |
падзё́ўбваў |
падзё́ўбвалі |
| ж. |
падзё́ўбвала |
| н. |
падзё́ўбвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
падзё́ўбвай |
падзё́ўбвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
падзё́ўбваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
падзівава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
падзівава́нне |
| Р. |
падзівава́ння |
| Д. |
падзівава́нню |
| В. |
падзівава́нне |
| Т. |
падзівава́ннем |
| М. |
падзівава́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
падзівава́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
падзіву́юся |
падзіву́емся |
| 2-я ас. |
падзіву́ешся |
падзіву́ецеся |
| 3-я ас. |
падзіву́ецца |
падзіву́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
падзівава́ўся |
падзівава́ліся |
| ж. |
падзівава́лася |
| н. |
падзівава́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
падзіву́йся |
падзіву́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
падзівава́ўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
падзівава́ць
‘падзівіцца з каго-небудзь, чаго-небудзь’
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
падзіву́ю |
падзіву́ем |
| 2-я ас. |
падзіву́еш |
падзіву́еце |
| 3-я ас. |
падзіву́е |
падзіву́юць |
| Прошлы час |
| м. |
падзівава́ў |
падзівава́лі |
| ж. |
падзівава́ла |
| н. |
падзівава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
падзіву́й |
падзіву́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
падзівава́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
падзіва́чыць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
падзіва́чу |
падзіва́чым |
| 2-я ас. |
падзіва́чыш |
падзіва́чыце |
| 3-я ас. |
падзіва́чыць |
падзіва́чаць |
| Прошлы час |
| м. |
падзіва́чыў |
падзіва́чылі |
| ж. |
падзіва́чыла |
| н. |
падзіва́чыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
падзіва́ч |
падзіва́чце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
падзіва́чыўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
падзіве́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
падзіве́нне |
| Р. |
падзіве́ння |
| Д. |
падзіве́нню |
| В. |
падзіве́нне |
| Т. |
падзіве́ннем |
| М. |
падзіве́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
падзіві́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
падзіўлю́ся |
падзі́вімся |
| 2-я ас. |
падзі́вішся |
падзі́віцеся |
| 3-я ас. |
падзі́віцца |
падзі́вяцца |
| Прошлы час |
| м. |
падзіві́ўся |
падзіві́ліся |
| ж. |
падзіві́лася |
| н. |
падзіві́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
падзіві́ся |
падзіві́цеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
падзіві́ўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.