Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Каранды́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Каране́вічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Каране́ўскія

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне

Каране́ўшчына

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

	адз.
Н.	Каране́ўшчына
Р.	Каране́ўшчыны
Д.	Каране́ўшчыне
В.	Каране́ўшчыну
Т.	Каране́ўшчынай Каране́ўшчынаю
М.	Каране́ўшчыне

Каране́ц

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Каранё́ва

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

каранё́вы

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	каранё́вы	каранё́вая	каранё́вае	каранё́выя
Р.	каранё́вага	каранё́вай каранё́вае	каранё́вага	каранё́вых
Д.	каранё́ваму	каранё́вай	каранё́ваму	каранё́вым
В.	каранё́вы (неадуш.) каранё́вага (адуш.)	каранё́вую	каранё́вае	каранё́выя (неадуш.) каранё́вых (адуш.)
Т.	каранё́вым	каранё́вай каранё́ваю	каранё́вым	каранё́вымі
М.	каранё́вым	каранё́вай	каранё́вым	каранё́вых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

каранё́к

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: tsbm1984.

Каранё́ўка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

каранё́ўскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	каранё́ўскі	каранё́ўская	каранё́ўскае	каранё́ўскія
Р.	каранё́ўскага	каранё́ўскай каранё́ўскае	каранё́ўскага	каранё́ўскіх
Д.	каранё́ўскаму	каранё́ўскай	каранё́ўскаму	каранё́ўскім
В.	каранё́ўскі (неадуш.) каранё́ўскага (адуш.)	каранё́ўскую	каранё́ўскае	каранё́ўскія (неадуш.) каранё́ўскіх (адуш.)
Т.	каранё́ўскім	каранё́ўскай каранё́ўскаю	каранё́ўскім	каранё́ўскімі
М.	каранё́ўскім	каранё́ўскай	каранё́ўскім	каранё́ўскіх

Крыніцы: piskunou2012.

Verbum