Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёікмноухыьэюя
бвгдзклмнпрстўфця

цытаплазмо́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. цытаплазмо́н
Р. цытаплазмо́ну
Д. цытаплазмо́ну
В. цытаплазмо́н
Т. цытаплазмо́нам
М. цытаплазмо́не

Крыніцы: piskunou2012.

цытапратэ́ктар

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. цытапратэ́ктар цытапратэ́ктары
Р. цытапратэ́ктару цытапратэ́ктараў
Д. цытапратэ́ктару цытапратэ́ктарам
В. цытапратэ́ктар цытапратэ́ктары
Т. цытапратэ́ктарам цытапратэ́ктарамі
М. цытапратэ́ктары цытапратэ́ктарах

Крыніцы: piskunou2012.

цытапратэ́ктарны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. цытапратэ́ктарны цытапратэ́ктарная цытапратэ́ктарнае цытапратэ́ктарныя
Р. цытапратэ́ктарнага цытапратэ́ктарнай
цытапратэ́ктарнае		 цытапратэ́ктарнага цытапратэ́ктарных
Д. цытапратэ́ктарнаму цытапратэ́ктарнай цытапратэ́ктарнаму цытапратэ́ктарным
В. цытапратэ́ктарны (неадуш.)
цытапратэ́ктарнага (адуш.)		 цытапратэ́ктарную цытапратэ́ктарнае цытапратэ́ктарныя (неадуш.)
цытапратэ́ктарных (адуш.)
Т. цытапратэ́ктарным цытапратэ́ктарнай
цытапратэ́ктарнаю		 цытапратэ́ктарным цытапратэ́ктарнымі
М. цытапратэ́ктарным цытапратэ́ктарнай цытапратэ́ктарным цытапратэ́ктарных

Крыніцы: piskunou2012.

цытаспаро́з

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. цытаспаро́з цытаспаро́зы
Р. цытаспаро́зу цытаспаро́заў
Д. цытаспаро́зу цытаспаро́зам
В. цытаспаро́з цытаспаро́зы
Т. цытаспаро́зам цытаспаро́замі
М. цытаспаро́зе цытаспаро́зах

Крыніцы: piskunou2012.

цытаста́тык

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. цытаста́тык цытаста́тыкі
Р. цытаста́тыку цытаста́тыкаў
Д. цытаста́тыку цытаста́тыкам
В. цытаста́тык цытаста́тыкі
Т. цытаста́тыкам цытаста́тыкамі
М. цытаста́тыку цытаста́тыках

Крыніцы: piskunou2012.

цытастаты́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. цытастаты́чны цытастаты́чная цытастаты́чнае цытастаты́чныя
Р. цытастаты́чнага цытастаты́чнай
цытастаты́чнае		 цытастаты́чнага цытастаты́чных
Д. цытастаты́чнаму цытастаты́чнай цытастаты́чнаму цытастаты́чным
В. цытастаты́чны (неадуш.)
цытастаты́чнага (адуш.)		 цытастаты́чную цытастаты́чнае цытастаты́чныя (неадуш.)
цытастаты́чных (адуш.)
Т. цытастаты́чным цытастаты́чнай
цытастаты́чнаю		 цытастаты́чным цытастаты́чнымі
М. цытастаты́чным цытастаты́чнай цытастаты́чным цытастаты́чных

Крыніцы: piskunou2012.

цыта́та

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. цыта́та цыта́ты
Р. цыта́ты цыта́т
Д. цыта́це цыта́там
В. цыта́ту цыта́ты
Т. цыта́тай
цыта́таю		 цыта́тамі
М. цыта́це цыта́тах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

цытатаксі́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. цытатаксі́н цытатаксі́ны
Р. цытатаксі́ну цытатаксі́наў
Д. цытатаксі́ну цытатаксі́нам
В. цытатаксі́н цытатаксі́ны
Т. цытатаксі́нам цытатаксі́намі
М. цытатаксі́не цытатаксі́нах

Крыніцы: piskunou2012.

цытата́ксіс

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. цытата́ксіс
Р. цытата́ксісу
Д. цытата́ксісу
В. цытата́ксіс
Т. цытата́ксісам
М. цытата́ксісе

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012.

цытатаксі́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. цытатаксі́чны цытатаксі́чная цытатаксі́чнае цытатаксі́чныя
Р. цытатаксі́чнага цытатаксі́чнай
цытатаксі́чнае		 цытатаксі́чнага цытатаксі́чных
Д. цытатаксі́чнаму цытатаксі́чнай цытатаксі́чнаму цытатаксі́чным
В. цытатаксі́чны (неадуш.)
цытатаксі́чнага (адуш.)		 цытатаксі́чную цытатаксі́чнае цытатаксі́чныя (неадуш.)
цытатаксі́чных (адуш.)
Т. цытатаксі́чным цытатаксі́чнай
цытатаксі́чнаю		 цытатаксі́чным цытатаксі́чнымі
М. цытатаксі́чным цытатаксі́чнай цытатаксі́чным цытатаксі́чных

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012.