таласка́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
таласка́ю |
таласка́ем |
| 2-я ас. |
таласка́еш |
таласка́еце |
| 3-я ас. |
таласка́е |
таласка́юць |
| Прошлы час |
| м. |
таласка́ў |
таласка́лі |
| ж. |
таласка́ла |
| н. |
таласка́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
таласка́й |
таласка́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
таласка́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
таласо́ід
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
таласо́ід |
таласо́іды |
| Р. |
таласо́іда |
таласо́ідаў |
| Д. |
таласо́іду |
таласо́ідам |
| В. |
таласо́ід |
таласо́іды |
| Т. |
таласо́ідам |
таласо́ідамі |
| М. |
таласо́ідзе |
таласо́ідах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
талача́нін
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
талача́нін |
талача́не |
| Р. |
талача́ніна |
талача́н |
| Д. |
талача́ніну |
талача́нам |
| В. |
талача́ніна |
талача́н |
| Т. |
талача́нінам |
талача́намі |
| М. |
талача́ніне |
талача́нах |
Крыніцы:
nazounik2008,
tsbm1984.
талача́нка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
талача́нка |
талача́нкі |
| Р. |
талача́нкі |
талача́нак |
| Д. |
талача́нцы |
талача́нкам |
| В. |
талача́нку |
талача́нак |
| Т. |
талача́нкай талача́нкаю |
талача́нкамі |
| М. |
талача́нцы |
талача́нках |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
tsbm1984.
Талачкі́
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Талачкі́ |
| Р. |
Талачко́ў |
| Д. |
Талачка́м |
| В. |
Талачкі́ |
| Т. |
Талачка́мі |
| М. |
Талачка́х |
Талачманы́
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Талачманы́ |
| Р. |
Талачмано́ў |
| Д. |
Талачмана́м |
| В. |
Талачманы́ |
| Т. |
Талачмана́мі |
| М. |
Талачмана́х |
Талачы́н
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Талачы́н |
| Р. |
Талачына́ |
| Д. |
Талачыну́ |
| В. |
Талачы́н |
| Т. |
Талачыно́м |
| М. |
Талачыне́ |
Крыніцы:
krapivabr2012.
талачы́нка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
талачы́нка |
талачы́нкі |
| Р. |
талачы́нкі |
талачы́нак |
| Д. |
талачы́нцы |
талачы́нкам |
| В. |
талачы́нку |
талачы́нак |
| Т. |
талачы́нкай талачы́нкаю |
талачы́нкамі |
| М. |
талачы́нцы |
талачы́нках |
Крыніцы:
piskunou2012.
талачы́нскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
талачы́нскі |
талачы́нская |
талачы́нскае |
талачы́нскія |
| Р. |
талачы́нскага |
талачы́нскай талачы́нскае |
талачы́нскага |
талачы́нскіх |
| Д. |
талачы́нскаму |
талачы́нскай |
талачы́нскаму |
талачы́нскім |
| В. |
талачы́нскі (неадуш.) талачы́нскага (адуш.) |
талачы́нскую |
талачы́нскае |
талачы́нскія (неадуш.) талачы́нскіх (адуш.) |
| Т. |
талачы́нскім |
талачы́нскай талачы́нскаю |
талачы́нскім |
талачы́нскімі |
| М. |
талачы́нскім |
талачы́нскай |
талачы́нскім |
талачы́нскіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.