напаро́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
напару́ |
напо́рам |
| 2-я ас. |
напо́раш |
напо́раце |
| 3-я ас. |
напо́ра |
напо́руць |
| Прошлы час |
| м. |
напаро́ў |
напаро́лі |
| ж. |
напаро́ла |
| н. |
напаро́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
напары́ |
напары́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
напаро́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
напа́рстак
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
напа́рстак |
напа́рсткі |
| Р. |
напа́рстка |
напа́рсткаў |
| Д. |
напа́рстку |
напа́рсткам |
| В. |
напа́рстак |
напа́рсткі |
| Т. |
напа́рсткам |
напа́рсткамі |
| М. |
напа́рстку |
напа́рстках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
напа́рстачнік
‘той, хто гуляе ў гульню напарстак’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
напа́рстачнік |
напа́рстачнікі |
| Р. |
напа́рстачніка |
напа́рстачнікаў |
| Д. |
напа́рстачніку |
напа́рстачнікам |
| В. |
напа́рстачніка |
напа́рстачнікаў |
| Т. |
напа́рстачнікам |
напа́рстачнікамі |
| М. |
напа́рстачніку |
напа́рстачніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
напа́рсткавы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
напа́рсткавы |
напа́рсткавая |
напа́рсткавае |
напа́рсткавыя |
| Р. |
напа́рсткавага |
напа́рсткавай напа́рсткавае |
напа́рсткавага |
напа́рсткавых |
| Д. |
напа́рсткаваму |
напа́рсткавай |
напа́рсткаваму |
напа́рсткавым |
| В. |
напа́рсткавы (неадуш.) напа́рсткавага (адуш.) |
напа́рсткавую |
напа́рсткавае |
напа́рсткавыя (неадуш.) напа́рсткавых (адуш.) |
| Т. |
напа́рсткавым |
напа́рсткавай напа́рсткаваю |
напа́рсткавым |
напа́рсткавымі |
| М. |
напа́рсткавым |
напа́рсткавай |
напа́рсткавым |
напа́рсткавых |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
напарта́чыць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
напарта́чу |
напарта́чым |
| 2-я ас. |
напарта́чыш |
напарта́чыце |
| 3-я ас. |
напарта́чыць |
напарта́чаць |
| Прошлы час |
| м. |
напарта́чыў |
напарта́чылі |
| ж. |
напарта́чыла |
| н. |
напарта́чыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
напарта́ч |
напарта́чце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
напарта́чыўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
напарфумава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
напарфумава́ны |
напарфумава́ная |
напарфумава́нае |
напарфумава́ныя |
| Р. |
напарфумава́нага |
напарфумава́най напарфумава́нае |
напарфумава́нага |
напарфумава́ных |
| Д. |
напарфумава́наму |
напарфумава́най |
напарфумава́наму |
напарфумава́ным |
| В. |
напарфумава́ны (неадуш.) напарфумава́нага (адуш.) |
напарфумава́ную |
напарфумава́нае |
напарфумава́ныя (неадуш.) напарфумава́ных (адуш.) |
| Т. |
напарфумава́ным |
напарфумава́най напарфумава́наю |
напарфумава́ным |
напарфумава́нымі |
| М. |
напарфумава́ным |
напарфумава́най |
напарфумава́ным |
напарфумава́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
напарфумава́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
напарфуму́юся |
напарфуму́емся |
| 2-я ас. |
напарфуму́ешся |
напарфуму́ецеся |
| 3-я ас. |
напарфуму́ецца |
напарфуму́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
напарфумава́ўся |
напарфумава́ліся |
| ж. |
напарфумава́лася |
| н. |
напарфумава́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
напарфуму́йся |
напарфуму́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
напарфумава́ўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
напарфумава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
напарфуму́ю |
напарфуму́ем |
| 2-я ас. |
напарфуму́еш |
напарфуму́еце |
| 3-я ас. |
напарфуму́е |
напарфуму́юць |
| Прошлы час |
| м. |
напарфумава́ў |
напарфумава́лі |
| ж. |
напарфумава́ла |
| н. |
напарфумава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
напарфуму́й |
напарфуму́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
напарфумава́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
напарфу́млены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
напарфу́млены |
напарфу́мленая |
напарфу́мленае |
напарфу́мленыя |
| Р. |
напарфу́мленага |
напарфу́мленай напарфу́мленае |
напарфу́мленага |
напарфу́мленых |
| Д. |
напарфу́мленаму |
напарфу́мленай |
напарфу́мленаму |
напарфу́мленым |
| В. |
напарфу́млены (неадуш.) напарфу́мленага (адуш.) |
напарфу́мленую |
напарфу́мленае |
напарфу́мленыя (неадуш.) напарфу́мленых (адуш.) |
| Т. |
напарфу́мленым |
напарфу́мленай напарфу́мленаю |
напарфу́мленым |
напарфу́мленымі |
| М. |
напарфу́мленым |
напарфу́мленай |
напарфу́мленым |
напарфу́мленых |
Крыніцы:
piskunou2012.