Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

вяпро́вы

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	вяпро́вы	вяпро́вая	вяпро́вае	вяпро́выя
Р.	вяпро́вага	вяпро́вай вяпро́вае	вяпро́вага	вяпро́вых
Д.	вяпро́ваму	вяпро́вай	вяпро́ваму	вяпро́вым
В.	вяпро́вы (неадуш.) вяпро́вага (адуш.)	вяпро́вую	вяпро́вае	вяпро́выя (неадуш.) вяпро́вых (адуш.)
Т.	вяпро́вым	вяпро́вай вяпро́ваю	вяпро́вым	вяпро́вымі
М.	вяпро́вым	вяпро́вай	вяпро́вым	вяпро́вых

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

вяпру́к

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

вярба́

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Вярба́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Вярбі́лава

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Вярбі́лкі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

вярбі́на

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

вярбі́нка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996, tsbm1984.

Вярбі́цкія

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне

Вярбі́чаў

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Verbum