выкрунта́сіць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
выкрунта́шу |
выкрунта́сім |
| 2-я ас. |
выкрунта́сіш |
выкрунта́сіце |
| 3-я ас. |
выкрунта́сіць |
выкрунта́сяць |
| Прошлы час |
| м. |
выкрунта́сіў |
выкрунта́сілі |
| ж. |
выкрунта́сіла |
| н. |
выкрунта́сіла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
выкрунта́сь |
выкрунта́сьце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
выкрунта́сячы |
Крыніцы:
piskunou2012.
выкрунта́сы
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
выкрунта́сы |
| Р. |
выкрунта́саў |
| Д. |
выкрунта́сам |
| В. |
выкрунта́сы |
| Т. |
выкрунта́самі |
| М. |
выкрунта́сах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
вы́крут
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
вы́крут |
вы́круты |
| Р. |
вы́круту |
вы́крутаў |
| Д. |
вы́круту |
вы́крутам |
| В. |
вы́крут |
вы́круты |
| Т. |
вы́крутам |
вы́крутамі |
| М. |
вы́круце |
вы́крутах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
выкрута́с
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
выкрута́с |
выкрута́сы |
| Р. |
выкрута́су |
выкрута́саў |
| Д. |
выкрута́су |
выкрута́сам |
| В. |
выкрута́с |
выкрута́сы |
| Т. |
выкрута́сам |
выкрута́самі |
| М. |
выкрута́се |
выкрута́сах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
выкрута́сісты
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
выкрута́сісты |
выкрута́сістая |
выкрута́сістае |
выкрута́сістыя |
| Р. |
выкрута́сістага |
выкрута́сістай выкрута́сістае |
выкрута́сістага |
выкрута́сістых |
| Д. |
выкрута́сістаму |
выкрута́сістай |
выкрута́сістаму |
выкрута́сістым |
| В. |
выкрута́сісты (неадуш.) выкрута́сістага (адуш.) |
выкрута́сістую |
выкрута́сістае |
выкрута́сістыя (неадуш.) выкрута́сістых (адуш.) |
| Т. |
выкрута́сістым |
выкрута́сістай выкрута́сістаю |
выкрута́сістым |
выкрута́сістымі |
| М. |
выкрута́сістым |
выкрута́сістай |
выкрута́сістым |
выкрута́сістых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
вы́крутка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
вы́крутка |
вы́круткі |
| Р. |
вы́круткі |
вы́крутак |
| Д. |
вы́крутцы |
вы́круткам |
| В. |
вы́крутку |
вы́круткі |
| Т. |
вы́круткай вы́круткаю |
вы́круткамі |
| М. |
вы́крутцы |
вы́крутках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
выкру́тліва
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| выкру́тліва |
выкру́тлівей |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.