вы́спрытненасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
| вы́спрытненасць | |
| вы́спрытненасці | |
| вы́спрытненасці | |
| вы́спрытненасць | |
| вы́спрытненасцю | |
| вы́спрытненасці |
Крыніцы:
Verbum
анлайнавы слоўнікГраматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Скарачэннівы́спрытнены
прыметнік, якасны
| вы́спрытнены | вы́спрытненая | вы́спрытненае | вы́спрытненыя | |
| вы́спрытненага | вы́спрытненай вы́спрытненае |
вы́спрытненага | вы́спрытненых | |
| вы́спрытненаму | вы́спрытненай | вы́спрытненаму | вы́спрытненым | |
| вы́спрытнены ( вы́спрытненага ( |
вы́спрытненую | вы́спрытненае | вы́спрытненыя ( вы́спрытненых ( |
|
| вы́спрытненым | вы́спрытненай вы́спрытненаю |
вы́спрытненым | вы́спрытненымі | |
| вы́спрытненым | вы́спрытненай | вы́спрытненым | вы́спрытненых | |
Крыніцы:
вы́спрытнены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
| вы́спрытнены | вы́спрытненая | вы́спрытненае | вы́спрытненыя | |
| вы́спрытненага | вы́спрытненай вы́спрытненае |
вы́спрытненага | вы́спрытненых | |
| вы́спрытненаму | вы́спрытненай | вы́спрытненаму | вы́спрытненым | |
| вы́спрытнены ( вы́спрытненага ( |
вы́спрытненую | вы́спрытненае | вы́спрытненыя ( вы́спрытненых ( |
|
| вы́спрытненым | вы́спрытненай вы́спрытненаю |
вы́спрытненым | вы́спрытненымі | |
| вы́спрытненым | вы́спрытненай | вы́спрытненым | вы́спрытненых | |
Крыніцы:
выспява́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| выспява́нне | |
| выспява́ння | |
| выспява́нню | |
| выспява́нне | |
| выспява́ннем | |
| выспява́нні |
Крыніцы:
выспява́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| - | - | |
| - | - | |
| выспява́е | выспява́юць | |
| Прошлы час | ||
| выспява́ў | выспява́лі | |
| выспява́ла | ||
| выспява́ла | ||
Крыніцы:
выспяля́ць
‘даводзіць каго-небудзь, што-небудзь да стану спеласці’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| выспяля́ю | выспяля́ем | |
| выспяля́еш | выспяля́еце | |
| выспяля́е | выспяля́юць | |
| Прошлы час | ||
| выспяля́ў | выспяля́лі | |
| выспяля́ла | ||
| выспяля́ла | ||
| Загадны лад | ||
| выспяля́й | выспяля́йце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| выспяля́ючы | ||
Крыніцы:
вы́спятак
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| вы́спятак | вы́спяткі | |
| вы́спятка | вы́спяткаў | |
| вы́спятку | вы́спяткам | |
| вы́спятак | вы́спяткі | |
| вы́спяткам | вы́спяткамі | |
| вы́спятку | вы́спятках |
Крыніцы:
выспяша́ць
‘спяшацца; прыспешваць каго-небудзь, што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| выспяша́ю | выспяша́ем | |
| выспяша́еш | выспяша́еце | |
| выспяша́е | выспяша́юць | |
| Прошлы час | ||
| выспяша́ў | выспяша́лі | |
| выспяша́ла | ||
| выспяша́ла | ||
| Загадны лад | ||
| выспяша́й | выспяша́йце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| выспяша́ючы | ||
Крыніцы:
вы́ссаны
прыметнік, адносны
| вы́ссаны | вы́ссаная | вы́ссанае | вы́ссаныя | |
| вы́ссанага | вы́ссанай вы́ссанае |
вы́ссанага | вы́ссаных | |
| вы́ссанаму | вы́ссанай | вы́ссанаму | вы́ссаным | |
| вы́ссаны ( вы́ссанага ( |
вы́ссаную | вы́ссанае | вы́ссаныя ( вы́ссаных ( |
|
| вы́ссаным | вы́ссанай вы́ссанаю |
вы́ссаным | вы́ссанымі | |
| вы́ссаным | вы́ссанай | вы́ссаным | вы́ссаных | |
Крыніцы:
вы́ссаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
| вы́ссаны | вы́ссаная | вы́ссанае | вы́ссаныя | |
| вы́ссанага | вы́ссанай вы́ссанае |
вы́ссанага | вы́ссаных | |
| вы́ссанаму | вы́ссанай | вы́ссанаму | вы́ссаным | |
| вы́ссаны ( вы́ссанага ( |
вы́ссаную | вы́ссанае | вы́ссаныя ( вы́ссаных ( |
|
| вы́ссаным | вы́ссанай вы́ссанаю |
вы́ссаным | вы́ссанымі | |
| вы́ссаным | вы́ссанай | вы́ссаным | вы́ссаных | |
Кароткая форма: вы́ссана.
Крыніцы: