аўтаметры́я
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
аўтаметры́я |
| Р. |
аўтаметры́і |
| Д. |
аўтаметры́і |
| В. |
аўтаметры́ю |
| Т. |
аўтаметры́яй аўтаметры́яю |
| М. |
аўтаметры́і |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
аўтамеха́нік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
аўтамеха́нік |
аўтамеха́нікі |
| Р. |
аўтамеха́ніка |
аўтамеха́нікаў |
| Д. |
аўтамеха́ніку |
аўтамеха́нікам |
| В. |
аўтамеха́ніка |
аўтамеха́нікаў |
| Т. |
аўтамеха́нікам |
аўтамеха́нікамі |
| М. |
аўтамеха́ніку |
аўтамеха́ніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
аўтамехані́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
аўтамехані́чны |
аўтамехані́чная |
аўтамехані́чнае |
аўтамехані́чныя |
| Р. |
аўтамехані́чнага |
аўтамехані́чнай аўтамехані́чнае |
аўтамехані́чнага |
аўтамехані́чных |
| Д. |
аўтамехані́чнаму |
аўтамехані́чнай |
аўтамехані́чнаму |
аўтамехані́чным |
| В. |
аўтамехані́чны (неадуш.) аўтамехані́чнага (адуш.) |
аўтамехані́чную |
аўтамехані́чнае |
аўтамехані́чныя (неадуш.) аўтамехані́чных (адуш.) |
| Т. |
аўтамехані́чным |
аўтамехані́чнай аўтамехані́чнаю |
аўтамехані́чным |
аўтамехані́чнымі |
| М. |
аўтамехані́чным |
аўтамехані́чнай |
аўтамехані́чным |
аўтамехані́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
аўтамі́ксіс
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
аўтамі́ксіс |
| Р. |
аўтамі́ксісу |
| Д. |
аўтамі́ксісу |
| В. |
аўтамі́ксіс |
| Т. |
аўтамі́ксісам |
| М. |
аўтамі́ксісе |
Крыніцы:
piskunou2012.
аўтамотаама́тар
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
аўтамотаама́тар |
аўтамотаама́тары |
| Р. |
аўтамотаама́тара |
аўтамотаама́тараў |
| Д. |
аўтамотаама́тару |
аўтамотаама́тарам |
| В. |
аўтамотаама́тара |
аўтамотаама́тараў |
| Т. |
аўтамотаама́тарам |
аўтамотаама́тарамі |
| М. |
аўтамотаама́тару |
аўтамотаама́тарах |
Крыніцы:
piskunou2012.
аўтамотадро́м
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
аўтамотадро́м |
аўтамотадро́мы |
| Р. |
аўтамотадро́ма |
аўтамотадро́маў |
| Д. |
аўтамотадро́му |
аўтамотадро́мам |
| В. |
аўтамотадро́м |
аўтамотадро́мы |
| Т. |
аўтамотадро́мам |
аўтамотадро́мамі |
| М. |
аўтамотадро́ме |
аўтамотадро́мах |
Крыніцы:
piskunou2012.
аўтамотаклу́б
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
аўтамотаклу́б |
аўтамотаклу́бы |
| Р. |
аўтамотаклу́ба |
аўтамотаклу́баў |
| Д. |
аўтамотаклу́бу |
аўтамотаклу́бам |
| В. |
аўтамотаклу́б |
аўтамотаклу́бы |
| Т. |
аўтамотаклу́бам |
аўтамотаклу́бамі |
| М. |
аўтамотаклу́бе |
аўтамотаклу́бах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.