аўтамікты́чны
прыметнік, адносны
| аўтамікты́чны | аўтамікты́чная | аўтамікты́чнае | аўтамікты́чныя | |
| аўтамікты́чнага | аўтамікты́чнай аўтамікты́чнае |
аўтамікты́чнага | аўтамікты́чных | |
| аўтамікты́чнаму | аўтамікты́чнай | аўтамікты́чнаму | аўтамікты́чным | |
| аўтамікты́чны ( аўтамікты́чнага ( |
аўтамікты́чную | аўтамікты́чнае | аўтамікты́чныя ( аўтамікты́чных ( |
|
| аўтамікты́чным | аўтамікты́чнай аўтамікты́чнаю |
аўтамікты́чным | аўтамікты́чнымі | |
| аўтамікты́чным | аўтамікты́чнай | аўтамікты́чным | аўтамікты́чных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)