двухузго́р’е
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
двухузго́р’е |
двухузго́р’і |
| Р. |
двухузго́р’я |
двухузго́р’яў |
| Д. |
двухузго́р’ю |
двухузго́р’ям |
| В. |
двухузго́р’е |
двухузго́р’і |
| Т. |
двухузго́р’ем |
двухузго́р’ямі |
| М. |
двухузго́р’і |
двухузго́р’ях |
Крыніцы:
piskunou2012.
двухуко́сны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
двухуко́сны |
двухуко́сная |
двухуко́снае |
двухуко́сныя |
| Р. |
двухуко́снага |
двухуко́снай двухуко́снае |
двухуко́снага |
двухуко́сных |
| Д. |
двухуко́снаму |
двухуко́снай |
двухуко́снаму |
двухуко́сным |
| В. |
двухуко́сны (неадуш.) двухуко́снага (адуш.) |
двухуко́сную |
двухуко́снае |
двухуко́сныя (неадуш.) двухуко́сных (адуш.) |
| Т. |
двухуко́сным |
двухуко́снай двухуко́снаю |
двухуко́сным |
двухуко́снымі |
| М. |
двухуко́сным |
двухуко́снай |
двухуко́сным |
двухуко́сных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
двухфа́зны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
двухфа́зны |
двухфа́зная |
двухфа́знае |
двухфа́зныя |
| Р. |
двухфа́знага |
двухфа́знай двухфа́знае |
двухфа́знага |
двухфа́зных |
| Д. |
двухфа́знаму |
двухфа́знай |
двухфа́знаму |
двухфа́зным |
| В. |
двухфа́зны (неадуш.) двухфа́знага (адуш.) |
двухфа́зную |
двухфа́знае |
двухфа́зныя (неадуш.) двухфа́зных (адуш.) |
| Т. |
двухфа́зным |
двухфа́знай двухфа́знаю |
двухфа́зным |
двухфа́знымі |
| М. |
двухфа́зным |
двухфа́знай |
двухфа́зным |
двухфа́зных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.