двухпо́люсны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
двухпо́люсны |
двухпо́люсная |
двухпо́люснае |
двухпо́люсныя |
| Р. |
двухпо́люснага |
двухпо́люснай двухпо́люснае |
двухпо́люснага |
двухпо́люсных |
| Д. |
двухпо́люснаму |
двухпо́люснай |
двухпо́люснаму |
двухпо́люсным |
| В. |
двухпо́люсны (неадуш.) двухпо́люснага (адуш.) |
двухпо́люсную |
двухпо́люснае |
двухпо́люсныя (неадуш.) двухпо́люсных (адуш.) |
| Т. |
двухпо́люсным |
двухпо́люснай двухпо́люснаю |
двухпо́люсным |
двухпо́люснымі |
| М. |
двухпо́люсным |
двухпо́люснай |
двухпо́люсным |
двухпо́люсных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
двухпрагра́мны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
двухпрагра́мны |
двухпрагра́мная |
двухпрагра́мнае |
двухпрагра́мныя |
| Р. |
двухпрагра́мнага |
двухпрагра́мнай двухпрагра́мнае |
двухпрагра́мнага |
двухпрагра́мных |
| Д. |
двухпрагра́мнаму |
двухпрагра́мнай |
двухпрагра́мнаму |
двухпрагра́мным |
| В. |
двухпрагра́мны (неадуш.) двухпрагра́мнага (адуш.) |
двухпрагра́мную |
двухпрагра́мнае |
двухпрагра́мныя (неадуш.) двухпрагра́мных (адуш.) |
| Т. |
двухпрагра́мным |
двухпрагра́мнай двухпрагра́мнаю |
двухпрагра́мным |
двухпрагра́мнымі |
| М. |
двухпрагра́мным |
двухпрагра́мнай |
двухпрагра́мным |
двухпрагра́мных |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
двухпраламле́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
двухпраламле́нне |
двухпраламле́нні |
| Р. |
двухпраламле́ння |
двухпраламле́нняў |
| Д. |
двухпраламле́нню |
двухпраламле́нням |
| В. |
двухпраламле́нне |
двухпраламле́нні |
| Т. |
двухпраламле́ннем |
двухпраламле́ннямі |
| М. |
двухпраламле́нні |
двухпраламле́ннях |
Крыніцы:
piskunou2012.
двухпрацэ́нтны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
двухпрацэ́нтны |
двухпрацэ́нтная |
двухпрацэ́нтнае |
двухпрацэ́нтныя |
| Р. |
двухпрацэ́нтнага |
двухпрацэ́нтнай двухпрацэ́нтнае |
двухпрацэ́нтнага |
двухпрацэ́нтных |
| Д. |
двухпрацэ́нтнаму |
двухпрацэ́нтнай |
двухпрацэ́нтнаму |
двухпрацэ́нтным |
| В. |
двухпрацэ́нтны (неадуш.) двухпрацэ́нтнага (адуш.) |
двухпрацэ́нтную |
двухпрацэ́нтнае |
двухпрацэ́нтныя (неадуш.) двухпрацэ́нтных (адуш.) |
| Т. |
двухпрацэ́нтным |
двухпрацэ́нтнай двухпрацэ́нтнаю |
двухпрацэ́нтным |
двухпрацэ́нтнымі |
| М. |
двухпрацэ́нтным |
двухпрацэ́нтнай |
двухпрацэ́нтным |
двухпрацэ́нтных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
двухпро́вадны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
двухпро́вадны |
двухпро́вадная |
двухпро́ваднае |
двухпро́вадныя |
| Р. |
двухпро́ваднага |
двухпро́ваднай двухпро́ваднае |
двухпро́ваднага |
двухпро́вадных |
| Д. |
двухпро́ваднаму |
двухпро́ваднай |
двухпро́ваднаму |
двухпро́вадным |
| В. |
двухпро́вадны (неадуш.) двухпро́ваднага (адуш.) |
двухпро́вадную |
двухпро́ваднае |
двухпро́вадныя (неадуш.) двухпро́вадных (адуш.) |
| Т. |
двухпро́вадным |
двухпро́ваднай двухпро́ваднаю |
двухпро́вадным |
двухпро́ваднымі |
| М. |
двухпро́вадным |
двухпро́ваднай |
двухпро́вадным |
двухпро́вадных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.