Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

свярбе́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

свярбе́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

свярбо́та

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

свярбо́цінка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

свярбу́чы

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	свярбу́чы	свярбу́чая	свярбу́чае	свярбу́чыя
Р.	свярбу́чага	свярбу́чай свярбу́чае	свярбу́чага	свярбу́чых
Д.	свярбу́чаму	свярбу́чай	свярбу́чаму	свярбу́чым
В.	свярбу́чы (неадуш.) свярбу́чага (адуш.)	свярбу́чую	свярбу́чае	свярбу́чыя (неадуш.) свярбу́чых (адуш.)
Т.	свярбу́чым	свярбу́чай свярбу́чаю	свярбу́чым	свярбу́чымі
М.	свярбу́чым	свярбу́чай	свярбу́чым	свярбу́чых

Крыніцы: piskunou2012.

свярбу́чы

дзеепрыметнік, незалежны стан, цяперашні час, незакончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	свярбу́чы	свярбу́чая	свярбу́чае	свярбу́чыя
Р.	свярбу́чага	свярбу́чай свярбу́чае	свярбу́чага	свярбу́чых
Д.	свярбу́чаму	свярбу́чай	свярбу́чаму	свярбу́чым
В.	свярбу́чы (неадуш.) свярбу́чага (адуш.)	свярбу́чую	свярбу́чае	свярбу́чыя (неадуш.) свярбу́чых (адуш.)
Т.	свярбу́чым	свярбу́чай свярбу́чаю	свярбу́чым	свярбу́чымі
М.	свярбу́чым	свярбу́чай	свярбу́чым	свярбу́чых

Крыніцы: piskunou2012.

свярбя́чка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

свярдзё́лак

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Свярдло́ва

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Свярдло́ўск

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Verbum