свярбо́та
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| свярбо́та | |
| свярбо́ты | |
| свярбо́це | |
| свярбо́ту | |
| свярбо́тай свярбо́таю |
|
| свярбо́це |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)