свярбо́цінка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| свярбо́цінка | свярбо́цінкі | |
| свярбо́цінкі | свярбо́цінак | |
| свярбо́цінцы | свярбо́цінкам | |
| свярбо́цінку | свярбо́цінкі | |
| свярбо́цінкай свярбо́цінкаю |
свярбо́цінкамі | |
| свярбо́цінцы | свярбо́цінках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)