ве́нчурны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ве́нчурны |
ве́нчурная |
ве́нчурнае |
ве́нчурныя |
| Р. |
ве́нчурнага |
ве́нчурнай ве́нчурнае |
ве́нчурнага |
ве́нчурных |
| Д. |
ве́нчурнаму |
ве́нчурнай |
ве́нчурнаму |
ве́нчурным |
| В. |
ве́нчурны (неадуш.) ве́нчурнага (адуш.) |
ве́нчурную |
ве́нчурнае |
ве́нчурныя (неадуш.) ве́нчурных (адуш.) |
| Т. |
ве́нчурным |
ве́нчурнай ве́нчурнаю |
ве́нчурным |
ве́нчурнымі |
| М. |
ве́нчурным |
ве́нчурнай |
ве́нчурным |
ве́нчурных |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012.
ве́нчык
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ве́нчык |
ве́нчыкі |
| Р. |
ве́нчыка |
ве́нчыкаў |
| Д. |
ве́нчыку |
ве́нчыкам |
| В. |
ве́нчык |
ве́нчыкі |
| Т. |
ве́нчыкам |
ве́нчыкамі |
| М. |
ве́нчыку |
ве́нчыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ве́нчыкавы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ве́нчыкавы |
ве́нчыкавая |
ве́нчыкавае |
ве́нчыкавыя |
| Р. |
ве́нчыкавага |
ве́нчыкавай ве́нчыкавае |
ве́нчыкавага |
ве́нчыкавых |
| Д. |
ве́нчыкаваму |
ве́нчыкавай |
ве́нчыкаваму |
ве́нчыкавым |
| В. |
ве́нчыкавы (неадуш.) ве́нчыкавага (адуш.) |
ве́нчыкавую |
ве́нчыкавае |
ве́нчыкавыя (неадуш.) ве́нчыкавых (адуш.) |
| Т. |
ве́нчыкавым |
ве́нчыкавай ве́нчыкаваю |
ве́нчыкавым |
ве́нчыкавымі |
| М. |
ве́нчыкавым |
ве́нчыкавай |
ве́нчыкавым |
ве́нчыкавых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996.
венчыкападо́бны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
венчыкападо́бны |
венчыкападо́бная |
венчыкападо́бнае |
венчыкападо́бныя |
| Р. |
венчыкападо́бнага |
венчыкападо́бнай венчыкападо́бнае |
венчыкападо́бнага |
венчыкападо́бных |
| Д. |
венчыкападо́бнаму |
венчыкападо́бнай |
венчыкападо́бнаму |
венчыкападо́бным |
| В. |
венчыкападо́бны (неадуш.) венчыкападо́бнага (адуш.) |
венчыкападо́бную |
венчыкападо́бнае |
венчыкападо́бныя (неадуш.) венчыкападо́бных (адуш.) |
| Т. |
венчыкападо́бным |
венчыкападо́бнай венчыкападо́бнаю |
венчыкападо́бным |
венчыкападо́бнымі |
| М. |
венчыкападо́бным |
венчыкападо́бнай |
венчыкападо́бным |
венчыкападо́бных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
ве́пр
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ве́пр |
ве́пры |
| Р. |
ве́пра |
ве́праў |
| Д. |
ве́пру |
ве́прам |
| В. |
ве́пра |
ве́праў |
| Т. |
ве́прам |
ве́прамі |
| М. |
ве́пры |
ве́прах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
вепруко́вы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вепруко́вы |
вепруко́вая |
вепруко́вае |
вепруко́выя |
| Р. |
вепруко́вага |
вепруко́вай вепруко́вае |
вепруко́вага |
вепруко́вых |
| Д. |
вепруко́ваму |
вепруко́вай |
вепруко́ваму |
вепруко́вым |
| В. |
вепруко́вы (неадуш.) вепруко́вага (адуш.) |
вепруко́вую |
вепруко́вае |
вепруко́выя (неадуш.) вепруко́вых (адуш.) |
| Т. |
вепруко́вым |
вепруко́вай вепруко́ваю |
вепруко́вым |
вепруко́вымі |
| М. |
вепруко́вым |
вепруко́вай |
вепруко́вым |
вепруко́вых |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012.
вепруко́ў
прыметнік, прыналежны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вепруко́ў |
вепруко́ва |
вепруко́ва |
вепруко́вы |
| Р. |
вепруко́вага |
вепруко́вай вепруко́вае |
вепруко́вага |
вепруко́вых |
| Д. |
вепруко́ваму |
вепруко́вай |
вепруко́ваму |
вепруко́вым |
| В. |
вепруко́ў (неадуш.) вепруко́вага (адуш.) |
вепруко́ву |
вепруко́ва |
вепруко́вы (неадуш.) вепруко́вых (адуш.) |
| Т. |
вепруко́вым |
вепруко́вай вепруко́ваю |
вепруко́вым |
вепруко́вымі |
| М. |
вепруко́вым |
вепруко́вай |
вепруко́вай |
вепруко́вых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
prym2009,
sbm2012.
вепруко́ў
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вепруко́ў |
вепруко́ва |
вепруко́ва |
вепруко́вы |
| Р. |
вепруко́вага |
вепруко́вай вепруко́вае |
вепруко́вага |
вепруко́вых |
| Д. |
вепруко́ваму |
вепруко́вай |
вепруко́ваму |
вепруко́вым |
| В. |
вепруко́ў (неадуш.) вепруко́вага (адуш.) |
вепруко́ву |
вепруко́ва |
вепруко́вы (неадуш.) вепруко́вых (адуш.) |
| Т. |
вепруко́вым |
вепруко́вай вепруко́ваю |
вепруко́вым |
вепруко́вымі |
| М. |
вепруко́вым |
вепруко́вай |
вепруко́вай |
вепруко́вых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
prym2009,
sbm2012.
вепручо́к
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
вепручо́к |
вепручкі́ |
| Р. |
вепручка́ |
вепручко́ў |
| Д. |
вепручку́ |
вепручка́м |
| В. |
вепручка́ |
вепручко́ў |
| Т. |
вепручко́м |
вепручка́мі |
| М. |
вепручку́ |
вепручка́х |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.