пры́пражка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| пры́пражка | пры́пражкі | |
| пры́пражкі | пры́пражак | |
| пры́пражцы | пры́пражкам | |
| пры́пражку | пры́пражкі | |
| пры́пражкай пры́пражкаю |
пры́пражкамі | |
| пры́пражцы | пры́пражках |
Крыніцы:
Verbum
анлайнавы слоўнікГраматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Скарачэнніпрыпражны́
прыметнік, адносны
| прыпражны́ | прыпражна́я | прыпражно́е | прыпражны́я | |
| прыпражно́га | прыпражно́й прыпражно́е |
прыпражно́га | прыпражны́х | |
| прыпражно́му | прыпражно́й | прыпражно́му | прыпражны́м | |
| прыпражны́ ( прыпражно́га ( |
прыпражну́ю | прыпражно́е | прыпражны́я ( прыпражны́х ( |
|
| прыпражны́м | прыпражно́й прыпражно́ю |
прыпражны́м | прыпражны́мі | |
| прыпражны́м | прыпражно́й | прыпражны́м | прыпражны́х | |
Крыніцы:
прыпра́жыць
‘апрацаваць што-небудзь моцным жарам; пачаць моцна пячы (пра сонца) каго-небудзь, што-небудзь (прыпражыць галаву) і без прамога дапаўнення’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час | ||
|---|---|---|
| прыпра́жу | прыпра́жым | |
| прыпра́жыш | прыпра́жыце | |
| прыпра́жыць | прыпра́жаць | |
| Прошлы час | ||
| прыпра́жыў | прыпра́жылі | |
| прыпра́жыла | ||
| прыпра́жыла | ||
| Загадны лад | ||
| прыпра́ж | прыпра́жце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| прыпра́жыўшы | ||
Крыніцы:
прыпра́сці
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час | ||
|---|---|---|
| прыпраду́ | прыпрадзё́м | |
| прыпрадзе́ш | прыпрадзяце́ | |
| прыпрадзе́ | прыпраду́ць | |
| Прошлы час | ||
| прыпра́ў | прыпра́лі | |
| прыпра́ла | ||
| прыпра́ла | ||
| Загадны лад | ||
| прыпрадзі́ | прыпрадзі́це | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| прыпра́ўшы | ||
Крыніцы:
прыпра́таць
‘пачысціць, прыбраць, прыхаваць што-небудзь і без прамога дапаўнення (прыпратаць у пакоі)’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час | ||
|---|---|---|
| прыпра́таю | прыпра́таем | |
| прыпра́таеш | прыпра́таеце | |
| прыпра́тае | прыпра́таюць | |
| Прошлы час | ||
| прыпра́таў | прыпра́талі | |
| прыпра́тала | ||
| прыпра́тала | ||
| Загадны лад | ||
| прыпра́тай | прыпра́тайце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| прыпра́таўшы | ||
Крыніцы:
прыпра́ўка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| прыпра́ўка | |
| прыпра́ўкі | |
| прыпра́ўцы | |
| прыпра́ўку | |
| прыпра́ўкай прыпра́ўкаю |
|
| прыпра́ўцы |
Крыніцы:
прыпраўле́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| прыпраўле́нне | |
| прыпраўле́ння | |
| прыпраўле́нню | |
| прыпраўле́нне | |
| прыпраўле́ннем | |
| прыпраўле́нні |
Крыніцы:
прыпра́ўлены
прыметнік, адносны
| прыпра́ўлены | прыпра́ўленая | прыпра́ўленае | прыпра́ўленыя | |
| прыпра́ўленага | прыпра́ўленай прыпра́ўленае |
прыпра́ўленага | прыпра́ўленых | |
| прыпра́ўленаму | прыпра́ўленай | прыпра́ўленаму | прыпра́ўленым | |
| прыпра́ўлены ( прыпра́ўленага ( |
прыпра́ўленую | прыпра́ўленае | прыпра́ўленыя ( прыпра́ўленых ( |
|
| прыпра́ўленым | прыпра́ўленай прыпра́ўленаю |
прыпра́ўленым | прыпра́ўленымі | |
| прыпра́ўленым | прыпра́ўленай | прыпра́ўленым | прыпра́ўленых | |
Крыніцы:
прыпра́ўлены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
| прыпра́ўлены | прыпра́ўленая | прыпра́ўленае | прыпра́ўленыя | |
| прыпра́ўленага | прыпра́ўленай прыпра́ўленае |
прыпра́ўленага | прыпра́ўленых | |
| прыпра́ўленаму | прыпра́ўленай | прыпра́ўленаму | прыпра́ўленым | |
| прыпра́ўлены ( прыпра́ўленага ( |
прыпра́ўленую | прыпра́ўленае | прыпра́ўленыя ( прыпра́ўленых ( |
|
| прыпра́ўленым | прыпра́ўленай прыпра́ўленаю |
прыпра́ўленым | прыпра́ўленымі | |
| прыпра́ўленым | прыпра́ўленай | прыпра́ўленым | прыпра́ўленых | |
Кароткая форма: прыпра́ўлена.
Крыніцы:
прыпраўля́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| прыпраўля́нне | |
| прыпраўля́ння | |
| прыпраўля́нню | |
| прыпраўля́нне | |
| прыпраўля́ннем | |
| прыпраўля́нні |
Крыніцы: