Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

уні́зіць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. уні́жу уні́зім
2-я ас. уні́зіш уні́зіце
3-я ас. уні́зіць уні́зяць
Прошлы час
м. уні́зіў уні́зілі
ж. уні́зіла
н. уні́зіла
Загадны лад
2-я ас. уні́зь уні́зьце
Дзеепрыслоўе
прош. час уні́зіўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

уні́злівасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. уні́злівасць
Р. уні́злівасці
Д. уні́злівасці
В. уні́злівасць
Т. уні́злівасцю
М. уні́злівасці

Крыніцы: piskunou2012.

уніка́льна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
уніка́льна уніка́льней -

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012.

уніка́льнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. уніка́льнасць
Р. уніка́льнасці
Д. уніка́льнасці
В. уніка́льнасць
Т. уніка́льнасцю
М. уніка́льнасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

уніка́льны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. уніка́льны уніка́льная уніка́льнае уніка́льныя
Р. уніка́льнага уніка́льнай
уніка́льнае
уніка́льнага уніка́льных
Д. уніка́льнаму уніка́льнай уніка́льнаму уніка́льным
В. уніка́льны (неадуш.)
уніка́льнага (адуш.)
уніка́льную уніка́льнае уніка́льныя (неадуш.)
уніка́льных (адуш.)
Т. уніка́льным уніка́льнай
уніка́льнаю
уніка́льным уніка́льнымі
М. уніка́льным уніка́льнай уніка́льным уніка́льных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

уніка́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. уніка́нне
Р. уніка́ння
Д. уніка́нню
В. уніка́нне
Т. уніка́ннем
М. уніка́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

уніка́ць

дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. уніка́ю уніка́ем
2-я ас. уніка́еш уніка́еце
3-я ас. уніка́е уніка́юць
Прошлы час
м. уніка́ў уніка́лі
ж. уніка́ла
н. уніка́ла
Загадны лад
2-я ас. уніка́й уніка́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час уніка́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

уні́кліва

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
уні́кліва уні́клівей -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

уні́клівасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. уні́клівасць
Р. уні́клівасці
Д. уні́клівасці
В. уні́клівасць
Т. уні́клівасцю
М. уні́клівасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

уні́клівы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. уні́клівы уні́клівая уні́клівае уні́клівыя
Р. уні́клівага уні́клівай
уні́клівае
уні́клівага уні́клівых
Д. уні́кліваму уні́клівай уні́кліваму уні́клівым
В. уні́клівы (неадуш.)
уні́клівага (адуш.)
уні́клівую уні́клівае уні́клівыя (неадуш.)
уні́клівых (адуш.)
Т. уні́клівым уні́клівай
уні́кліваю
уні́клівым уні́клівымі
М. уні́клівым уні́клівай уні́клівым уні́клівых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.