двухкра́тны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
двухкра́тны |
двухкра́тная |
двухкра́тнае |
двухкра́тныя |
| Р. |
двухкра́тнага |
двухкра́тнай двухкра́тнае |
двухкра́тнага |
двухкра́тных |
| Д. |
двухкра́тнаму |
двухкра́тнай |
двухкра́тнаму |
двухкра́тным |
| В. |
двухкра́тны (неадуш.) двухкра́тнага (адуш.) |
двухкра́тную |
двухкра́тнае |
двухкра́тныя (неадуш.) двухкра́тных (адуш.) |
| Т. |
двухкра́тным |
двухкра́тнай двухкра́тнаю |
двухкра́тным |
двухкра́тнымі |
| М. |
двухкра́тным |
двухкра́тнай |
двухкра́тным |
двухкра́тных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
двухкро́п’е
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
двухкро́п’е |
двухкро́п’і |
| Р. |
двухкро́п’я |
двухкро́п’яў |
| Д. |
двухкро́п’ю |
двухкро́п’ям |
| В. |
двухкро́п’е |
двухкро́п’і |
| Т. |
двухкро́п’ем |
двухкро́п’ямі |
| М. |
двухкро́п’і |
двухкро́п’ях |
Крыніцы:
piskunou2012.
двухкры́лыя
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне
|
мн. |
| - |
| Н. |
двухкры́лыя |
| Р. |
двухкры́лых |
| Д. |
двухкры́лым |
| В. |
двухкры́лых |
| Т. |
двухкры́лымі |
| М. |
двухкры́лых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996.