двухкры́лыя
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне
| двухкры́лыя | |
| двухкры́лых | |
| двухкры́лым | |
| двухкры́лых | |
| двухкры́лымі | |
| двухкры́лых |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)