Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдежзійклмнопрстуўфхцчшэюя-
гдклрстхцчш

аўтарыта́рны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. аўтарыта́рны аўтарыта́рная аўтарыта́рнае аўтарыта́рныя
Р. аўтарыта́рнага аўтарыта́рнай
аўтарыта́рнае		 аўтарыта́рнага аўтарыта́рных
Д. аўтарыта́рнаму аўтарыта́рнай аўтарыта́рнаму аўтарыта́рным
В. аўтарыта́рны (неадуш.)
аўтарыта́рнага (адуш.)		 аўтарыта́рную аўтарыта́рнае аўтарыта́рныя (неадуш.)
аўтарыта́рных (адуш.)
Т. аўтарыта́рным аўтарыта́рнай
аўтарыта́рнаю		 аўтарыта́рным аўтарыта́рнымі
М. аўтарыта́рным аўтарыта́рнай аўтарыта́рным аўтарыта́рных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

аўтарытары́зм

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. аўтарытары́зм
Р. аўтарытары́зму
Д. аўтарытары́зму
В. аўтарытары́зм
Т. аўтарытары́змам
М. аўтарытары́зме

Крыніцы: piskunou2012.

аўтарытары́ст

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. аўтарытары́ст аўтарытары́сты
Р. аўтарытары́ста аўтарытары́стаў
Д. аўтарытары́сту аўтарытары́стам
В. аўтарытары́ста аўтарытары́стаў
Т. аўтарытары́стам аўтарытары́стамі
М. аўтарытары́сце аўтарытары́стах

Крыніцы: piskunou2012.

аўтарытэ́т

‘аўтарытэтная асоба’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. аўтарытэ́т аўтарытэ́ты
Р. аўтарытэ́та аўтарытэ́таў
Д. аўтарытэ́ту аўтарытэ́там
В. аўтарытэ́та аўтарытэ́таў
Т. аўтарытэ́там аўтарытэ́тамі
М. аўтарытэ́це аўтарытэ́тах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

аўтарытэ́т

‘агульна прызнанае значэнне, уплыў’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. аўтарытэ́т
Р. аўтарытэ́ту
Д. аўтарытэ́ту
В. аўтарытэ́т
Т. аўтарытэ́там
М. аўтарытэ́це

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

аўтарытэ́тна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
аўтарытэ́тна аўтарытэ́тней -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

аўтарытэ́тнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. аўтарытэ́тнасць
Р. аўтарытэ́тнасці
Д. аўтарытэ́тнасці
В. аўтарытэ́тнасць
Т. аўтарытэ́тнасцю
М. аўтарытэ́тнасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

аўтарытэ́тны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. аўтарытэ́тны аўтарытэ́тная аўтарытэ́тнае аўтарытэ́тныя
Р. аўтарытэ́тнага аўтарытэ́тнай
аўтарытэ́тнае		 аўтарытэ́тнага аўтарытэ́тных
Д. аўтарытэ́тнаму аўтарытэ́тнай аўтарытэ́тнаму аўтарытэ́тным
В. аўтарытэ́тны (неадуш.)
аўтарытэ́тнага (адуш.)		 аўтарытэ́тную аўтарытэ́тнае аўтарытэ́тныя (неадуш.)
аўтарытэ́тных (адуш.)
Т. аўтарытэ́тным аўтарытэ́тнай
аўтарытэ́тнаю		 аўтарытэ́тным аўтарытэ́тнымі
М. аўтарытэ́тным аўтарытэ́тнай аўтарытэ́тным аўтарытэ́тных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

аўтарэгулява́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. аўтарэгулява́нне аўтарэгулява́нні
Р. аўтарэгулява́ння аўтарэгулява́нняў
Д. аўтарэгулява́нню аўтарэгулява́нням
В. аўтарэгулява́нне аўтарэгулява́нні
Т. аўтарэгулява́ннем аўтарэгулява́ннямі
М. аўтарэгулява́нні аўтарэгулява́ннях

Крыніцы: piskunou2012.

аўтарэгуля́тар

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. аўтарэгуля́тар аўтарэгуля́тары
Р. аўтарэгуля́тара аўтарэгуля́тараў
Д. аўтарэгуля́тару аўтарэгуля́тарам
В. аўтарэгуля́тар аўтарэгуля́тары
Т. аўтарэгуля́тарам аўтарэгуля́тарамі
М. аўтарэгуля́тары аўтарэгуля́тарах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.