ханінгава́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
ханінгу́ю |
ханінгу́ем |
| 2-я ас. |
ханінгу́еш |
ханінгу́еце |
| 3-я ас. |
ханінгу́е |
ханінгу́юць |
| Прошлы час |
| м. |
ханінгава́ў |
ханінгава́лі |
| ж. |
ханінгава́ла |
| н. |
ханінгава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
ханінгу́й |
ханінгу́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
ханінгу́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012.
ханінгава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
ханінгу́ю |
ханінгу́ем |
| 2-я ас. |
ханінгу́еш |
ханінгу́еце |
| 3-я ас. |
ханінгу́е |
ханінгу́юць |
| Прошлы час |
| м. |
ханінгава́ў |
ханінгава́лі |
| ж. |
ханінгава́ла |
| н. |
ханінгава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
ханінгу́й |
ханінгу́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
ханінгава́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012.
ха́ніха
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ха́ніха |
ха́ніхі |
| Р. |
ха́ніхі |
ха́ніх |
| Д. |
ха́нісе |
ха́ніхам |
| В. |
ха́ніху |
ха́ніх |
| Т. |
ха́ніхай ха́ніхаю |
ха́ніхамі |
| М. |
ха́нісе |
ха́ніхах |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsbm1984.
Ханія́ра
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Ханія́ра |
| Р. |
Ханія́ры |
| Д. |
Ханія́ры |
| В. |
Ханія́ру |
| Т. |
Ханія́рай Ханія́раю |
| М. |
Ханія́ры |
ханму́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
ханму́н |
| Р. |
ханму́на |
| Д. |
ханму́ну |
| В. |
ханму́н |
| Т. |
ханму́нам |
| М. |
ханму́не |
Крыніцы:
piskunou2012.
Хано́й
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Хано́й |
| Р. |
Хано́я |
| Д. |
Хано́ю |
| В. |
Хано́й |
| Т. |
Хано́ем |
| М. |
Хано́ю |
ха́нскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ха́нскі |
ха́нская |
ха́нскае |
ха́нскія |
| Р. |
ха́нскага |
ха́нскай ха́нскае |
ха́нскага |
ха́нскіх |
| Д. |
ха́нскаму |
ха́нскай |
ха́нскаму |
ха́нскім |
| В. |
ха́нскі (неадуш.) ха́нскага (адуш.) |
ха́нскую |
ха́нскае |
ха́нскія (неадуш.) ха́нскіх (адуш.) |
| Т. |
ха́нскім |
ха́нскай ха́нскаю |
ха́нскім |
ха́нскімі |
| М. |
ха́нскім |
ха́нскай |
ха́нскім |
ха́нскіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ха́нства
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ха́нства |
ха́нствы |
| Р. |
ха́нства |
ха́нстваў |
| Д. |
ха́нству |
ха́нствам |
| В. |
ха́нства |
ха́нствы |
| Т. |
ха́нствам |
ха́нствамі |
| М. |
ха́нстве |
ха́нствах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.