мужы́цкі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
мужы́цкі |
мужы́цкая |
мужы́цкае |
мужы́цкія |
| Р. |
мужы́цкага |
мужы́цкай мужы́цкае |
мужы́цкага |
мужы́цкіх |
| Д. |
мужы́цкаму |
мужы́цкай |
мужы́цкаму |
мужы́цкім |
| В. |
мужы́цкі (неадуш.) мужы́цкага (адуш.) |
мужы́цкую |
мужы́цкае |
мужы́цкія (неадуш.) мужы́цкіх (адуш.) |
| Т. |
мужы́цкім |
мужы́цкай мужы́цкаю |
мужы́цкім |
мужы́цкімі |
| М. |
мужы́цкім |
мужы́цкай |
мужы́цкім |
мужы́цкіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
мужы́цтва
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
мужы́цтва |
| Р. |
мужы́цтва |
| Д. |
мужы́цтву |
| В. |
мужы́цтва |
| Т. |
мужы́цтвам |
| М. |
мужы́цтве |
Крыніцы:
piskunou2012.
мужы́чка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
мужы́чка |
мужы́чкі |
| Р. |
мужы́чкі |
мужы́чак |
| Д. |
мужы́чцы |
мужы́чкам |
| В. |
мужы́чку |
мужы́чак |
| Т. |
мужы́чкай мужы́чкаю |
мужы́чкамі |
| М. |
мужы́чцы |
мужы́чках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
мужычо́к
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
мужычо́к |
мужычкі́ |
| Р. |
мужычка́ |
мужычко́ў |
| Д. |
мужычку́ |
мужычка́м |
| В. |
мужычка́ |
мужычко́ў |
| Т. |
мужычко́м |
мужычка́мі |
| М. |
мужычку́ |
мужычка́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
мужыччо́
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
мужыччо́ |
| Р. |
мужычча́ |
| Д. |
мужыччу́ |
| В. |
мужыччо́ |
| Т. |
мужыччо́м |
| М. |
мужыччы́ |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
мужы́чы
прыметнік, прыналежны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
мужы́чы |
мужы́чая |
мужы́чае |
мужы́чыя |
| Р. |
мужы́чага |
мужы́чай мужы́чае |
мужы́чага |
мужы́чых |
| Д. |
мужы́чаму |
мужы́чай |
мужы́чаму |
мужы́чым |
| В. |
мужы́чы (неадуш.) мужы́чага (адуш.) |
мужы́чую |
мужы́чае |
мужы́чыя (неадуш.) мужы́чых (адуш.) |
| Т. |
мужы́чым |
мужы́чай мужы́чаю |
мужы́чым |
мужы́чымі |
| М. |
мужы́чым |
мужы́чай |
мужы́чым |
мужы́чых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
мужычы́на
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
мужычы́на |
мужычы́ны |
| Р. |
мужычы́ны |
мужычы́н |
| Д. |
мужычы́ну |
мужычы́нам |
| В. |
мужычы́ну |
мужычы́н |
| Т. |
мужычы́нам |
мужычы́намі |
| М. |
мужычы́не |
мужычы́нах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
tsbm1984.