дво́рнік
‘работнік’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| дво́рнік | дво́рнікі | |
| дво́рніка | дво́рнікаў | |
| дво́рніку | дво́рнікам | |
| дво́рніка | дво́рнікаў | |
| дво́рнікам | дво́рнікамі | |
| дво́рніку | дво́рніках |
Крыніцы:
дво́рнік
‘работнік’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| дво́рнік | дво́рнікі | |
| дво́рніка | дво́рнікаў | |
| дво́рніку | дво́рнікам | |
| дво́рніка | дво́рнікаў | |
| дво́рнікам | дво́рнікамі | |
| дво́рніку | дво́рніках |
Крыніцы:
дво́рнік
‘прыстасаванне’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| дво́рнік | дво́рнікі | |
| дво́рніка | дво́рнікаў | |
| дво́рніку | дво́рнікам | |
| дво́рнік | дво́рнікі | |
| дво́рнікам | дво́рнікамі | |
| дво́рніку | дво́рніках |
Крыніцы:
Дво́рнікі
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
| Дво́рнікі | |
| Дво́рнікаў | |
| Дво́рнікам | |
| Дво́рнікі | |
| Дво́рнікамі | |
| Дво́рніках |
дво́рніцкая
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
| дво́рніцкая | дво́рніцкія | |
| дво́рніцкай | дво́рніцкіх | |
| дво́рніцкай | дво́рніцкім | |
| дво́рніцкую | дво́рніцкія | |
| дво́рніцкай дво́рніцкаю |
дво́рніцкімі | |
| дво́рніцкай | дво́рніцкіх |
Крыніцы:
дво́рніцкі
прыметнік, адносны
| дво́рніцкі | дво́рніцкая | дво́рніцкае | дво́рніцкія | |
| дво́рніцкага | дво́рніцкай дво́рніцкае |
дво́рніцкага | дво́рніцкіх | |
| дво́рніцкаму | дво́рніцкай | дво́рніцкаму | дво́рніцкім | |
| дво́рніцкі ( дво́рніцкага ( |
дво́рніцкую | дво́рніцкае | дво́рніцкія ( дво́рніцкіх ( |
|
| дво́рніцкім | дво́рніцкай дво́рніцкаю |
дво́рніцкім | дво́рніцкімі | |
| дво́рніцкім | дво́рніцкай | дво́рніцкім | дво́рніцкіх | |
Крыніцы:
дво́рнічыха
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
| дво́рнічыха | дво́рнічыхі | |
| дво́рнічыхі | дво́рнічых | |
| дво́рнічысе | дво́рнічыхам | |
| дво́рнічыху | дво́рнічых | |
| дво́рнічыхай дво́рнічыхаю |
дво́рнічыхамі | |
| дво́рнічысе | дво́рнічыхах |
Крыніцы:
дво́рны
прыметнік, адносны
| дво́рны | дво́рная | дво́рнае | дво́рныя | |
| дво́рнага | дво́рнай дво́рнае |
дво́рнага | дво́рных | |
| дво́рнаму | дво́рнай | дво́рнаму | дво́рным | |
| дво́рны ( дво́рнага ( |
дво́рную | дво́рнае | дво́рныя ( дво́рных ( |
|
| дво́рным | дво́рнай дво́рнаю |
дво́рным | дво́рнымі | |
| дво́рным | дво́рнай | дво́рным | дво́рных | |
Крыніцы:
дво́рня
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| дво́рня | |
| дво́рні | |
| дво́рні | |
| дво́рню | |
| дво́рняй дво́рняю |
|
| дво́рні |
Крыніцы:
дво́ру
прыслоўе
| дво́ру | - | - |
Крыніцы:
Дво́рцы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
| Дво́рцы | |
| Дво́рцаў | |
| Дво́рцам | |
| Дво́рцы | |
| Дво́рцамі | |
| Дво́рцах |