умо́шчваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
умо́шчваю |
умо́шчваем |
| 2-я ас. |
умо́шчваеш |
умо́шчваеце |
| 3-я ас. |
умо́шчвае |
умо́шчваюць |
| Прошлы час |
| м. |
умо́шчваў |
умо́шчвалі |
| ж. |
умо́шчвала |
| н. |
умо́шчвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
умо́шчвай |
умо́шчвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
умо́шчваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
умудо́хацца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
умудо́хаюся |
умудо́хаемся |
| 2-я ас. |
умудо́хаешся |
умудо́хаецеся |
| 3-я ас. |
умудо́хаецца |
умудо́хаюцца |
| Прошлы час |
| м. |
умудо́хаўся |
умудо́халіся |
| ж. |
умудо́халася |
| н. |
умудо́халася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
умудо́хайся |
умудо́хайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
умудо́хаўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
умудрава́ць
‘умудрагеліць, вынайсці што-небудзь і без прамога дапаўнення’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
умудру́ю |
умудру́ем |
| 2-я ас. |
умудру́еш |
умудру́еце |
| 3-я ас. |
умудру́е |
умудру́юць |
| Прошлы час |
| м. |
умудрава́ў |
умудрава́лі |
| ж. |
умудрава́ла |
| н. |
умудрава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
умудру́й |
умудру́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
умудрава́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
умудра́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
умудра́юся |
умудра́емся |
| 2-я ас. |
умудра́ешся |
умудра́ецеся |
| 3-я ас. |
умудра́ецца |
умудра́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
умудра́ўся |
умудра́ліся |
| ж. |
умудра́лася |
| н. |
умудра́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
умудра́йся |
умудра́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
умудра́ючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
умудра́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
умудра́ю |
умудра́ем |
| 2-я ас. |
умудра́еш |
умудра́еце |
| 3-я ас. |
умудра́е |
умудра́юць |
| Прошлы час |
| м. |
умудра́ў |
умудра́лі |
| ж. |
умудра́ла |
| н. |
умудра́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
умудра́й |
умудра́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
умудра́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
умудро́насць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
умудро́насць |
| Р. |
умудро́насці |
| Д. |
умудро́насці |
| В. |
умудро́насць |
| Т. |
умудро́насцю |
| М. |
умудро́насці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
умудро́ны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
умудро́ны |
умудро́ная |
умудро́нае |
умудро́ныя |
| Р. |
умудро́нага |
умудро́най умудро́нае |
умудро́нага |
умудро́ных |
| Д. |
умудро́наму |
умудро́най |
умудро́наму |
умудро́ным |
| В. |
умудро́ны (неадуш.) умудро́нага (адуш.) |
умудро́ную |
умудро́нае |
умудро́ныя (неадуш.) умудро́ных (адуш.) |
| Т. |
умудро́ным |
умудро́най умудро́наю |
умудро́ным |
умудро́нымі |
| М. |
умудро́ным |
умудро́най |
умудро́ным |
умудро́ных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
умудры́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
умудру́ся |
умудры́мся |
| 2-я ас. |
умудры́шся |
умудрыце́ся |
| 3-я ас. |
умудры́цца |
умудра́цца |
| Прошлы час |
| м. |
умудры́ўся |
умудры́ліся |
| ж. |
умудры́лася |
| н. |
умудры́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
умудры́ся |
умудры́цеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
умудры́ўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
умудры́ць
дзеяслоў, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
умудру́ |
умудры́м |
| 2-я ас. |
умудры́ш |
умудрыце́ |
| 3-я ас. |
умудры́ць |
умудра́ць |
| Прошлы час |
| м. |
умудры́ў |
умудры́лі |
| ж. |
умудры́ла |
| н. |
умудры́ла |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
умудры́ўшы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.