Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдеёжзійклмнопрстўфхцчшэюя

уме́швацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. уме́шваюся уме́шваемся
2-я ас. уме́шваешся уме́шваецеся
3-я ас. уме́шваецца уме́шваюцца
Прошлы час
м. уме́шваўся уме́шваліся
ж. уме́швалася
н. уме́швалася
Загадны лад
2-я ас. уме́швайся уме́швайцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час уме́шваючыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

уме́шваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. уме́шваю уме́шваем
2-я ас. уме́шваеш уме́шваеце
3-я ас. уме́швае уме́шваюць
Прошлы час
м. уме́шваў уме́швалі
ж. уме́швала
н. уме́швала
Загадны лад
2-я ас. уме́швай уме́швайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час уме́шваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

уме́шчаны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. уме́шчаны уме́шчаная уме́шчанае уме́шчаныя
Р. уме́шчанага уме́шчанай
уме́шчанае		 уме́шчанага уме́шчаных
Д. уме́шчанаму уме́шчанай уме́шчанаму уме́шчаным
В. уме́шчаны (неадуш.)
уме́шчанага (адуш.)		 уме́шчаную уме́шчанае уме́шчаныя (неадуш.)
уме́шчаных (адуш.)
Т. уме́шчаным уме́шчанай
уме́шчанаю		 уме́шчаным уме́шчанымі
М. уме́шчаным уме́шчанай уме́шчаным уме́шчаных

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

уме́шчаны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. уме́шчаны уме́шчаная уме́шчанае уме́шчаныя
Р. уме́шчанага уме́шчанай
уме́шчанае		 уме́шчанага уме́шчаных
Д. уме́шчанаму уме́шчанай уме́шчанаму уме́шчаным
В. уме́шчаны (неадуш.)
уме́шчанага (адуш.)		 уме́шчаную уме́шчанае уме́шчаныя (неадуш.)
уме́шчаных (адуш.)
Т. уме́шчаным уме́шчанай
уме́шчанаю		 уме́шчаным уме́шчанымі
М. уме́шчаным уме́шчанай уме́шчаным уме́шчаных

Кароткая форма: уме́шчана.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

уме́ючы

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
уме́ючы - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

умё́рзлы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. умё́рзлы умё́рзлая умё́рзлае умё́рзлыя
Р. умё́рзлага умё́рзлай
умё́рзлае		 умё́рзлага умё́рзлых
Д. умё́рзламу умё́рзлай умё́рзламу умё́рзлым
В. умё́рзлы (неадуш.)
умё́рзлага (адуш.)		 умё́рзлую умё́рзлае умё́рзлыя (неадуш.)
умё́рзлых (адуш.)
Т. умё́рзлым умё́рзлай
умё́рзлаю		 умё́рзлым умё́рзлымі
М. умё́рзлым умё́рзлай умё́рзлым умё́рзлых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

умі́г

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
умі́г - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

умілава́нка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. умілава́нка умілава́нкі
Р. умілава́нкі умілава́нак
Д. умілава́нцы умілава́нкам
В. умілава́нку умілава́нак
Т. умілава́нкай
умілава́нкаю		 умілава́нкамі
М. умілава́нцы умілава́нках

Крыніцы: piskunou2012.

умілава́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. умілава́нне
Р. умілава́ння
Д. умілава́нню
В. умілава́нне
Т. умілава́ннем
М. умілава́нні

Крыніцы: piskunou2012.

умі́лаваны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. умі́лаваны умі́лаваная умі́лаванае умі́лаваныя
Р. умі́лаванага умі́лаванай
умі́лаванае		 умі́лаванага умі́лаваных
Д. умі́лаванаму умі́лаванай умі́лаванаму умі́лаваным
В. умі́лаваны (неадуш.)
умі́лаванага (адуш.)		 умі́лаваную умі́лаванае умі́лаваныя (неадуш.)
умі́лаваных (адуш.)
Т. умі́лаваным умі́лаванай
умі́лаванаю		 умі́лаваным умі́лаванымі
М. умі́лаваным умі́лаванай умі́лаваным умі́лаваных

Крыніцы: piskunou2012.