Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ві́цэ-губерна́тарства

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

ві́цэ-дырэ́ктар

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

ві́цэ-ка́нцлер

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

ві́цэ-ка́нцлерскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	ві́цэ-ка́нцлерскі	ві́цэ-ка́нцлерская	ві́цэ-ка́нцлерскае	ві́цэ-ка́нцлерскія
Р.	ві́цэ-ка́нцлерскага	ві́цэ-ка́нцлерскай ві́цэ-ка́нцлерскае	ві́цэ-ка́нцлерскага	ві́цэ-ка́нцлерскіх
Д.	ві́цэ-ка́нцлерскаму	ві́цэ-ка́нцлерскай	ві́цэ-ка́нцлерскаму	ві́цэ-ка́нцлерскім
В.	ві́цэ-ка́нцлерскі (неадуш.) ві́цэ-ка́нцлерскага (адуш.)	ві́цэ-ка́нцлерскую	ві́цэ-ка́нцлерскае	ві́цэ-ка́нцлерскія (неадуш.) ві́цэ-ка́нцлерскіх (адуш.)
Т.	ві́цэ-ка́нцлерскім	ві́цэ-ка́нцлерскай ві́цэ-ка́нцлерскаю	ві́цэ-ка́нцлерскім	ві́цэ-ка́нцлерскімі
М.	ві́цэ-ка́нцлерскім	ві́цэ-ка́нцлерскай	ві́цэ-ка́нцлерскім	ві́цэ-ка́нцлерскіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

ві́цэ-карале́ўскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	ві́цэ-карале́ўскі	ві́цэ-карале́ўская	ві́цэ-карале́ўскае	ві́цэ-карале́ўскія
Р.	ві́цэ-карале́ўскага	ві́цэ-карале́ўскай ві́цэ-карале́ўскае	ві́цэ-карале́ўскага	ві́цэ-карале́ўскіх
Д.	ві́цэ-карале́ўскаму	ві́цэ-карале́ўскай	ві́цэ-карале́ўскаму	ві́цэ-карале́ўскім
В.	ві́цэ-карале́ўскі ві́цэ-карале́ўскага	ві́цэ-карале́ўскую	ві́цэ-карале́ўскае	ві́цэ-карале́ўскія ві́цэ-карале́ўскіх
Т.	ві́цэ-карале́ўскім	ві́цэ-карале́ўскай ві́цэ-карале́ўскаю	ві́цэ-карале́ўскім	ві́цэ-карале́ўскімі
М.	ві́цэ-карале́ўскім	ві́цэ-карале́ўскай	ві́цэ-карале́ўскім	ві́цэ-карале́ўскіх

Крыніцы: krapivabr2012.

ві́цэ-карале́ўства

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

ві́цэ-каро́ль

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012.

ві́цэ-ко́нсул

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

ві́цэ-ко́нсульскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	ві́цэ-ко́нсульскі	ві́цэ-ко́нсульская	ві́цэ-ко́нсульскае	ві́цэ-ко́нсульскія
Р.	ві́цэ-ко́нсульскага	ві́цэ-ко́нсульскай ві́цэ-ко́нсульскае	ві́цэ-ко́нсульскага	ві́цэ-ко́нсульскіх
Д.	ві́цэ-ко́нсульскаму	ві́цэ-ко́нсульскай	ві́цэ-ко́нсульскаму	ві́цэ-ко́нсульскім
В.	ві́цэ-ко́нсульскі (неадуш.) ві́цэ-ко́нсульскага (адуш.)	ві́цэ-ко́нсульскую	ві́цэ-ко́нсульскае	ві́цэ-ко́нсульскія (неадуш.) ві́цэ-ко́нсульскіх (адуш.)
Т.	ві́цэ-ко́нсульскім	ві́цэ-ко́нсульскай ві́цэ-ко́нсульскаю	ві́цэ-ко́нсульскім	ві́цэ-ко́нсульскімі
М.	ві́цэ-ко́нсульскім	ві́цэ-ко́нсульскай	ві́цэ-ко́нсульскім	ві́цэ-ко́нсульскіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

ві́цэ-ма́ршал

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

Verbum