ві́ш
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
ві́ш |
| Р. |
ві́шу |
| Д. |
ві́шу |
| В. |
ві́ш |
| Т. |
ві́шам |
| М. |
ві́шы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Ві́ш
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Ві́ш |
| Р. |
Ві́шы |
| Д. |
Ві́шы |
| В. |
Ві́ш |
| Т. |
Ві́шай
Ві́шаю |
| М. |
Ві́шы |
ві́ша
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
ві́ша |
| Р. |
ві́шы |
| Д. |
ві́шы |
| В. |
ві́шу |
| Т. |
ві́шай
ві́шаю |
| М. |
ві́шы |
Іншыя варыянты:
віша́.
Крыніцы:
nazounik2008,
sbm2012,
tsbm1984.
віша́
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
віша́ |
| Р. |
вішы́ |
| Д. |
вішы́ |
| В. |
вішу́ |
| Т. |
вішо́й
вішо́ю |
| М. |
вішы́ |
Іншыя варыянты:
ві́ша.
Крыніцы:
krapivabr2012.
Ві́ша
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Ві́ша |
| Р. |
Ві́шы |
| Д. |
Ві́шы |
| В. |
Ві́шу |
| Т. |
Ві́шай
Ві́шаю |
| М. |
Ві́шы |
Ві́шава
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Ві́шава |
| Р. |
Ві́шава |
| Д. |
Ві́шаву |
| В. |
Ві́шава |
| Т. |
Ві́шавам |
| М. |
Ві́шаве |
вішава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
вішава́нне |
| Р. |
вішава́ння |
| Д. |
вішава́нню |
| В. |
вішава́нне |
| Т. |
вішава́ннем |
| М. |
вішава́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
вішава́ць
‘засыхаць (пра траву)’
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
вішу́е |
вішу́юць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
вішава́ў |
вішава́лі |
| ж. |
вішава́ла |
| н. |
вішава́ла |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
вішу́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Вішаві́чы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Вішаві́чы |
| Р. |
Вішаві́ч
Вішаві́чаў |
| Д. |
Вішаві́чам |
| В. |
Вішаві́чы |
| Т. |
Вішаві́чамі |
| М. |
Вішаві́чах |